зи хоки кӯии ту буи абир ме ояд

ز خاک کوی تو بوی عبیر می‌آید

Ки сӯии длшдгон дилпазир ме ояд

که سوی دلشدگان دلپذیر می‌آید

Шаҳӣ ки малики ҷаҳонро ба зулм кардӣ асир

شهی که ملک جهان را به ظلم کردی اسیر

Ҳануз ношудаи сӯят асир ме ояд

هنوز ناشده سویت اسیر می‌آید

Ҳалоли гашт ба чашми ту хӯни ман гарчи

حلال گشت به چشم تو خون من گرچه

Ҳануз аз даҳанати буи шер ме ояд

هنوز از دهنت بوی شیر می‌آید

Ба кӯии ишқ ки худ қатлгоҳ ушшоқ аст

به کوی عشق که خود قتلگاه عشاق است

Кони тарафи зи асирон нафир ме ояд

کآن طرف ز اسیران نفیر می‌آید

Ҳамеи пурди зи тараби чашмам эй фалаки ҳаши дор

همی‌پرد ز طرب چشمم ای فلک هش دار

Магар ки шоҳ ба сӯй фақир ме ояд

مگر که شاه به سوی فقیر می‌آید

Чаҳ рӯзгори накӯ буд васл эй фонӣ

چه روزگار نکو بود وصل ای فانی

Ки гуҳи гуҳам ба хаёл ва замир ме ояд

که گه‌گهم به خیال و ضمیر می‌آید