Ду зулфи кони маи номеҳрбон ба тоби афканд

دو زلف کان مه نامهربان به تاب افکند

Ниқоб бар мау бурқаъ бар офтоби афканд

نقاب بر مه و برقع بر آفتاب افکند

Ба тарафи мусҳаф ориз намӯд ҳалқаи зулф

به طرف مصحف عارض نمود حلقه زلف

Нишонаро пари тоўс дар китоби афканд

نشانه را پر طاوس در کتاب افکند

Муоширони ҳама бедор кард баҳри сабӯҳ

معاشران همه بیدار کرد بهر صبوح

Маро чу дид равон хўишро бихоб афканд

مرا چو دید روان خویشرا بخواب افکند

Ба дасти ҷоми муродаш ҳамеша пар май бод

به دست جام مرادش همیشه پر می باد

Маро ба дайри Муғони онкӣ дар шароби афканд

مرا به دیر مغان آنکه در شراب افکند

Боби Хизр магар кард Зуҳраро мамзуҷ

بآب خضر مگر کرد زهره را ممزوج

Касе ки оби Хизр дар шароби ноби афканд

کسی که آب خضر در شراب ناب افکند

Вагар ба лаъл меолуд соқии сармаст

وگر به لعل می آلود ساقی سرمست

Бҷонми оташ ва дар чашми изтироби афканд

بجانم آتش و در چشم اضطراب افکند

зи ишқ бо ҷгарии сӯхта буд фонӣ

ز عشق با جگری سوخته بود فانی

Чу муфлисӣ ки дар оташи ҷигари кабоби афканд

چو مفلسی که در آتش جگر کباب افکند