Чашмам чу бар он рӯй чу рашк қамар афтод

چشمم چو بر آن روی چو رشک قمر افتاد

Аз чашми давиди анҷум ва бар рӯй дар афтод

از چشم دوید انجم و بر روی در افتاد

Аз хуй ба рахти ахтари дарӣ ба шафақ нест

از خوی به رخت اختر دری به شفق نیست

Каз шабнами фирдавс ба гулбарг тар афтод

کز شبنم فردوس به گلبرگ تر افتاد

Хӯни дилам аз дидаи з бас кард ғамами фош

خون دلم از دیده ز بس کرد غمم فاش

Ҳар чанд ҷигар гӯша намӯд аз назар афтод

هر چند جگر گوشه نمود از نظر افتاد

Шомам ки зи ҳиҷрон ту шуд рӯзи қиёмат

شامم که ز هجران تو شد روز قیامت

Чун рӯз шудам ваъда ба рӯз дигар афтод

چون روز شدم وعده به روز دگر افتاد

Аз нолаи ман то ба саҳари хоби набардаш

از ناله من تا به سحر خواب نبردش

Венаи тӯҳматӣ дар гардани мурғ саҳар афтод

وین تهمتی در گردن مرغ سحر افتاد

Дар ҳасрати бӯсӣ ки ба ҷонами зи лабат буд

در حسرت بوسی که به جانم ز لبت بود

Зон лаъл чаҳ хӯнҳо ки маро дар ҷигар афтод

زان لعل چه خونها که مرا در جگر افتاد

Фонии барраи саъдӣ агар зад қадамӣ чанд

فانی بره سعدی اگر زد قدمی چند

Бо ӯ суханаши байн ки чу шер ва шукр афтод

با او سخنش بین که چو شیر و شکر افتاد

Неи не чаҳ ҳади онкии даройад ба муқобил

نی نی چه حد آنکه درآید به مقابل

Каз партави эксири ваии ин хок зар афтод

کز پرتو اکسیر وی این خاک زر افتاد