Ҳавоӣ май ба сар ҳар ки чун ҳубоб равад

هوای می به سر هر که چون حباب رود

Аҷаб набошад агар дар сар шароб равад

عجب نباشد اگر در سر شراب رود

Чу бахти хуфтаи сӯии мо ба сад ҳиял омад

چو بخت خفته سوی ما به صد حیل آمد

Вале чу умри гиромӣ ба сад шитоб равад

ولی چو عمر گرامی به صد شتاب رود

зи бедилони ҳама шаб башнавад фасонаи дил

ز بیدلان همه شب بشنود فسانه دل

Чу навбати ман бедил расад ба хоб равад

چو نوبت من بیدل رسد به خواب رود

Назар фиканда ба ағёри лаби мгзи пинҳон

نظر فکنده به اغیار لب مگز پنهان

Равои мадор ки бар ҷони ман азоб равад

روا مدار که بر جان من عذاب رود

Чу ринди майкадаи равшани дарун буд чаҳ аҷаб

چو رند میکده روشن درون بود چه عجب

Ки дар дарунаш май ҳамчу офтоб равад

که در درونش می همچو آفتاب رود

Хуши онкии субҳ ба дайри Муғони зи махмурӣ

خوش آنکه صبح به دیر مغان ز مخموری

Хароб ояду шом аз қадаҳ хароб равад

خراب آید و شام از قدح خراب رود

Хумор дар лабаши афканди изтироб чаҳ айб

خمار در لبش افکند اضطراب چه عیب

Агар ба майкадаи фонӣ ба изтироб равад

اگر به میکده فانی به اضطراب رود