Хуши он риндӣ ки баҳри бода дар дайр Муғон уфтад

خوش آن رندی که بهر باده در دیر مغان افتد

зи шӯри мастяш ҳар лаҳзаи шурӣ дар ҷаҳон уфтад

ز شور مستیش هر لحظه شوری در جهان افتد

Чу дорад мғбчаҳи ҷом майу пери Муғони лаълаш

چو دارد مغبچه جام می و پیر مغان لعلش

Гуҳи инро гирд сар гардад гуҳӣ дар пой он уфтад

گه این را گرد سر گردد گهی در پای آن افتد

Азин дайри куҳани ронами сухани коФзоидши ҳайрат

ازین دیر کهن رانم سخن کافزایدش حیرت

Масеҳ ар паҳлуем дар маҷлисии ҳам достон уфтад

مسیح ار پهلویم در مجلسی هم‌داستان افتد

зи истиғнои зи хоки раҳи такаббури бинмши сад раҳ

ز استغنا ز خاک ره تکبر بینمش صد ره

Фалакро кор агар бо ин заъиф нотавон уфтад

فلک را کار اگر با این ضعیف ناتوان افتد

зи заъфамгар кашӣ эй мғбчаҳи ҳам бар сари Кувайт

ز ضعفم گر کشی ای مغبچه هم بر سر کویت

Мабодои ҷузи сегон дайрро ин устихон уфтад

مبادا جز سگان دیر را این استخوان افتد

зи сари ваҳдатам дар дайри ҷӯи рамзӣ на дар масҷид

ز سر وحدتم در دیر جو رمزی نه در مسجد

Нмихўоҳм ки ин рози ниҳон дар ҳар забон уфтад

نمیخواهم که این راز نهان در هر زبان افتد

ШФқгўн бодаамрогар ба хӯни гардун мубаддил кард

شفقگون باده ام را گر به خون گردون مبدل کرد

Шафақи сони шуълаи оҳии кашами котш дар он уфтад

شفق سان شعله آهی کشم کآتش در آن افتد

Ман аз соқии глрхи бода чун арғавон хоҳам

من از ساقی گلرخ باده چون ارغوان خواهم

Куҷо дар боғи чашмам ё ба гул ё арғавон уфтад

کجا در باغ چشمم یا به گل یا ارغوان افتد

Нашуд ҳосил чу дар зуҳду вараъи мақсӯди фонӣ ро

نشد حاصل چو در زهد و ورع مقصود فانی را

Аҷаб набӯд ки дар дашти фано бехонимон уфтад

عجب نبود که در دشت فنا بی‌خانمان افتد