Чаҳ акси соқии хўршидўш дар соғарам уфтад

چه عکس ساقی خورشیدوش در ساغرم افتد

Шароб аз соғари хуршед хӯрдан дар серум уфтад

شراب از ساغر خورشید خوردن در سرم افتد

Чу ақди духтари рузи хостам ҳар шаб бихоб хуш

چو عقد دختر رز خواستم هر شب بخواب خوش

Арӯси офтоб аз осмон дар бистарам уфтад

عروس آفتاب از آسمان در بسترم افتد

Даруни меҳри сад гул аз кавокиби бушковад ҳар гуҳ

درون مهر صد گل از کواکب بشکفد هر گه

з мегулҳо биравӣ соқии ма пайкарам уфтад

ز می گلها بروی ساقی مه پیکرم افتد

Марои ҷони баради сад раҳ аз барои ваъдаи бӯсӣ

مرا جان برد صد ره از برای وعده بوسی

зи мастӣу ҷунуни дигар чу гуяд боварам уфтад

ز مستی و جنون دیگر چو گوید باورم افتد

зи лаъли оташинаши сӯхтам шояд ки боради хӯн

ز لعل آتشینش سوختم شاید که بارد خون

Чу гардад абр аз он бодӣ ки дар хокистарам уфтад

چو گردد ابر از آن بادی که در خاکسترم افتد

зи боми дайр аз мастии мадаи бимами зи афтодан

ز بام دیر از مستی مده بیمم ز افتادن

Чаҳ боки он мастро каз боми дайри андар ҳарам уфтад

چه باک آن مست را کز بام دیر اندر حرم افتد

Расм аз дашти ҳирмони ҷониби мақсӯд чун фонӣ

رسم از دشت هرمان جانب مقصود چون فانی

Дарон саҳро агар Хизри ҳидоят раҳбарам уфтад

دران صحرا اگر خضر هدایت رهبرم افتد