зи абри тираи барқии ҷусти тарафи кӯҳсорон ро

ز ابر تیره برقی جست طرف کوهساران را

Ки равшан кард ҳрсўи шамъи гулҳои баҳорон ро

که روشن کرد هرسو شمع گل‌های بهاران را

Чу наргиси ҷом зар бигирифту лолаи соғари ёқӯт

چو نرگس جام زر بگرفت و لاله ساغر یاقوت

Салоӣ бода зад мурғи чамани парҳезгорон ро

صلای باده زد مرغ چمن پرهیزگاران را

Ту низ эй пери дайри андари чунин фаслӣ ба сармастӣ

تو نیز ای پیر دیر اندر چنین فصلی به سرمستی

зи кунҷи майкадаи сӯии чамани каш майгусорон ро

ز کنج میکده سوی چمن کش می گساران را

Фикан эй мғбчаҳ аз як муғонаи ҷоми марди афкан

فکن ای مغبچه از یک مغانه جام مرد افکن

Ба рақси ори аввали шаб то саҳари шаби зиндаи дорон ро

به رقص آر اول شب تا سحر شب زنده داران را

Сабӯҳи айш бо ёрони қадаҳ хур нест чун маълум

صبوح عیش با یاران قدح خور نیست چون معلوم

Ки ё бандати шаби ояндаи ёрон ё ту ёрон ро

که یا بندت شب آینده یاران یا تو یاران را

Дарин саҳрои зи боди ҳодиса ҳар сӯй чун лола

درین صحرا ز باد حادثه هر سوی چون لاله

Ба хоки афтодаи байни тоҷи ғурури комгорон ро

به خاک افتاده بین تاج غرور کامگاران را

Ба сари гирди фано дар зери паҳлуи хори навмидӣ

به سر گرد فنا در زیر پهلو خار نومیدی

зи тоҷу тахти ҷам озод дорад хоксорон ро

ز تاج و تخت جم آزاد دارد خاکساران را

Суфоли куҳнаи пар май созу ҷоми ҷами бунаи номаш

سفال کهنه پر می ساز و جام جم بنه نامش

Дарав назора кун аҳволи даври рӯзгорон ро

درو نظاره کن احوال دور روزگاران را

Чу охири ҷузи фано корӣ нахоҳад буд эй фонӣ

چو آخر جز فنا کاری نخواهد بود ای فانی

Дарин дайр фано бигзор айби ҷуръаи хорон ро

درین دیر فنا بگذار عیب جرعه‌خواران را