Ҷон бахшад ар соқӣ май гулранг дар ҷоми афканд

جان بخشد ار ساقی می گلرنگ در جام افکند

Лекин кашад чун ҷилва дар рухсори глФоми афканд

لیکن کشد چون جلوه در رخسار گلفام افکند

Гул дар назар хор оядаш аз сарви сад ор оядаш

گل در نظر خار آیدش از سرو صد عار آیدش

Ҳар кови назар бар ҳасани он сарви глндоми афканд

هر کاو نظر بر حسن آن سرو گلندام افکند

Чун ошиқонро боиси орому сабр дил шавад

چون عاشقان را باعث آرام و صبر دل شود

Сад изтиробам дар дил бесабру ороми афканд

صد اضطرابم در دل بی صبر و آرام افکند

Ҳар шаби ману дайри фиғон то рӯзи ошӯбу фиғон

هر شب من و دیر فغان تا روز آشوب و فغان

Он мғбчаҳи ин ҳолатам аз ҷилва ҳар шоми афканд

آن مغبچه این حالتم از جلوه هر شام افکند

Солим намонад дайни марои кони шӯхи куфри ойини маро

سالم نماند دین مرا کان شوخ کفر آئین مرا

Сад рахна аз мижгони худ ҳар дам дар исломи афканд

صد رخنه از مژگان خود هر دم در اسلام افکند

Чашм ар шавад равшан вале сӯзади дилу ҷони сар ба сар

چشم ار شود روشن ولی سوزد دل و جان سر به سر

Соқӣ чу акси оташини рухсора дар ҷоми афканд

ساقی چو عکس آتشین‌رخساره در جام افکند

Фонӣ чу аз зуҳди риё дар дӯст натавонад расед

فانی چو از زهد ریا در دوست نتواند رسید

Ба бошад ар мардона дар роҳи фанои гоми афканд

به باشد ار مردانه در راه فنا گام افکند