Маи оташи пурситами оташи андари ҷон ғмкш зад

مه آتش پرستم آتش اندر جان غمکش زد

Дар оташгоҳи расвоӣ ба хону монам оташ зад

در آتشگاه رسوایی به خان و مانم آتش زد

Аҷаб набӯд агар ғаш карда то маҳшар фитад онков

عجب نبود اگر غش کرده تا محشر فتد آنکاو

зи дасти соқии маҳваши ду ҷоми соф биғш зад

ز دست ساقی مهوش دو جام صاف بیغش زد

Гар аз давр ҷунун шуд рӯзгорам тира набӯд айб

گر از دور جنون شد روزگارم تیره نبود عیب

Ки ин оташ ба ман савдои он шӯх париваш зад

که این آتش به من سودای آن شوخ پریوش زد

Чу мураккаби тохти он чобуки савори шӯх дар майдон

چو مرکب تاخت آن چابک سوار شوخ در میدان

Ба халқи даҳри оташ аз шарори наъл абраш зад

به خلق دهر آتش از شرار نعل ابرش زد

Диҳад оби мяши таскину лутфи хандаи соғар

دهد آب میش تسکین و لطف خنده ساغر

Асириро ки даврони шуъла дар ҷон мушавваш зад

اسیری را که دوران شعله در جان مشوش زد

Хуши он риндӣ ки дар дайри Муғонгар соғари гардун

خوش آن رندی که در دیر مغان گر ساغر گردون

зи дасти мғбчаҳ дар даст ӯ афтод як каш зад

ز دست مغبچه در دست او افتاد یک کش زد

Хушӣ он ёфт эй фонӣ ки даврон ҳар май нохуш

خوشی آن یافت ای فانی که دوران هر می ناخوش

Ки додаш ӯ ба фоли фарруху андеша хуш зад

که دادش او به فال فرخ و اندیشه خوش زد