Бода софасту харобот сафойӣ дорад

باده صافست و خرابات صفایی دارد

Рӯми он сӯ ки аҷаби об ва ҳавоӣ дорад

روم آن سو که عجب آب و هوایی دارد

Ҷомаи сурх бабр кард ва далеласт ба хӯн

جامه سرخ ببر کرد و دلیلست به خون

Зонка аз хӯни касони ранг қабое дорад

زانکه از خون کسان رنگ قبایی دارد

Ҷилваи абрӯят аз май серуми афканди бзир

جلوه ابرویت از می سرم افکند بزیر

Гӯ бикун саҷда ки хуши қибла намое дорад

گو بکن سجده که خوش قبله نمایی دارد

Саги вафодору ҷафоҷу ба ҷаҳони саги манашон

سگ وفادار و جفاجو به جهان سگ منشان

Ман саги он касам эй дил ки вафое дорад

من سگ آن کسم ای دل که وفایی دارد

Дил ки аз ҳасрати рухсору лабат ранҷур аст

دل که از حسرت رخسار و لبت رنجور است

зи гулу қанд ҳамоно ки давое дорад

ز گل و قند همانا که دوایی دارد

Саг ӯ хӯни дил ман хӯрд ва ман ғам ӯ

سگ او خون دل من خورد و من غم او

Зин ки ранҷу ?илами олӯда ғизоӣ дорад

زین که رنج و الم آلوده غذایی دارد

Фонёи дарди кшоннди балокаши гӯи рӯ

فانیا درد کشانند بلاکش گو رو

Сӯии майхонаи тамаъи онкӣ балое дорад

سوی میخانه طمع آنکه بلایی دارد