Дил агар майли сӯии соғар саҳбо ме кард

دل اگر میل سوی ساغر صهبا می‌کرد

Баҳри акси рухи он соқӣ зебо ме кард

بهر عکس رخ آن ساقی زیبا می‌کرد

Он чаҳ рӯйаст ки чун акс ба май май андохт

آن چه روی است که چون عکس به می می‌انداخت

Акси хуршед дар оби Хизр ифшо ме кард

عکس خورشید در آب خضر افشا می‌کرد

Ҳамчу май маст ва чу он акс ҳаме шуд бе худ

همچو می مست و چو آن عکس همی‌شد بی‌خود

Ҳаркии он акс дар он бода тамошо ме кард

هرکه آن عکس در آن باده تماشا می‌کرد

Буд ӯ меҳри фалаки рутба ва мо хоки замин

بود او مهر فلک رتبه و ما خاک زمین

Хок аз меҳр чаҳ сони васл таманно ме кард

خاک از مهر چه سان وصل تمنا می‌کرد

Банда пер Муғонем ки бо мғбчаҳ аш

بنده پیر مغانیم که با مغبچه‌اش

Базм дар дайри фанои баҳри дил мо ме кард

بزم در دیر فنا بهر دل ما می‌کرد

Кофари шӯхи гуҳи соғари даври андари базм

کافر شوخ گه ساغر دور اندر بزم

Нақди имони дусади ғамза яғмо ме кард

نقد ایمان دوصد غمزه یغما می‌کرد

Вақтро дори ғанимат ки хато буд ки шайх

وقت را دار غنیمت که خطا بود که شیخ

Нақди имрӯзи паии нася фардо ме кард

نقد امروز پی نسیه فردا می‌کرد

Рафт фонии тарафи дайр ба саҷҷодаи саҳар

رفت فانی طرف دیر به سجاده سحر

Шоми табдил ба зуннор ва чилипо ме кард

شام تبدیل به زنار و چلیپا می‌کرد