Соқӣ ар акси маи чеҳра ба ҷом андозад

ساقی ار عکس مه چهره به جام اندازد

Боз дар даври қамари шин тамом андозад

باز در دور قمر شین تمام اندازد

Ҳавасам ҳаст ки бо ман шавад ӯ ром валек

هوسم هست که با من شود او رام ولیک

Каси чисони тоири хуршед ба дом андозад

کس چسان طایر خورشید به دام اندازد

Чеҳраи шоҳиди мақсӯд мшоҳд шавадаш

چهره شاهد مقصود مشاهد شودش

Дида ҳар ков ба май ойина фом андозад

دیده هر کاو به می آئینه فام اندازد

Гули бирезади ҳама дар хок ва равад сарви зи даст

گل بریزد همه در خاک و رود سرو ز دست

Сарви худро чу гули ман бхром андозад

سرو خود را چو گل من بخرام اندازد

Сӯфии субҳ чу бар сар фиканд пардаи нур

صوفی صبح چو بر سر فکند پرده نور

Кас набояд ки назар бар май ва ҷом андозад

کس نباید که نظر بر می و جام اندازد

Дар шабистони уфуқи чархи куҳан нӯш кунад

در شبستان افق چرخ کهن نوش کند

Аз шафақ май ки саропарда шом андозад

از شفق می که سراپرده شام اندازد

Фонёи рӯ ки ба сари манзил мақсӯд расад

فانیا رو که به سر منزل مقصود رسد

Ҳар ки мардонаи дарин бодия гом андозад

هر که مردانه درین بادیه گام اندازد