Саҳари вазиди насим тараб физой баҳор

سحر وزید نسیم طرب فزای بهار

Ки гашти боис май хӯрданами ҳавои баҳор

که گشت باعث می خوردنم هوای بهار

Сипаҳ кашид сӯии боғу байн ба лола ки шуд

سپه کشید سوی باغ و بین به لاله که شد

Ба майлу шақаи ёқӯти гавани ливои баҳор

به میل و شقه یاقوت گون لوای بهار

Ба аз баҳор чу фаслӣ барои ъушрат нест

به از بهار چو فصلی برای عشرت نیست

зи мадҳи фаслии созами адо барои баҳор

ز مدح فصلی سازم ادا برای بهار

Баҳори нақди латофати фидоӣ ёрон кард

بهار نقد لطافت فدای یاران کرد

Ки нақди ҷон чу мо бедилони фидои баҳор

که نقد جان چو ما بیدلان فدای بهار

Баҳор гарчи задойад ғам аз дил аммо ҳаст

بهار گرچه زداید غم از دل اما هست

Тмўҷ май савҳон ғам задой баҳор

تموّج می سوهان غم زدای بهار

Кушоди ғунча ба гулбуни зи ҳади бурун чу саҳар

گشاد غنچه به گلبن ز حد برون چو سحر

Вазиди сӯии чамани боди длгшои баҳор

وزید سوی چمن باد دلگشای بهار

Агар ба мурдаи дамади ҷони аҷаби мадор ки ҳаст

اگر به مرده دمد جان عجب مدار که هست

Насими рӯҳ дар анфоси мшксои баҳор

نسیم روح در انفاس مشکسای بهار

Ғаниматаст баҳори ҷавонӣ аз паии айш

غنیمت است بهار جوانی از پی عیش

Ки то баҳори ҷавонӣ буд чаҳ ҷои баҳор

که تا بهار جوانی بود چه جای بهار

Баҳори умри ғанимати шумор эй фонӣ

بهار عمر غنیمت شمار ای فانی

Фаноаш ар чаҳ ки зудаст чун фанои баҳор

فناش ار چه که زودست چون فنای بهار