Кавсару ҳури зи гулзори ҷинони моро бас

کوثر و حور ز گلزار جنان ما را بس

Бодау мғбчаҳ аз дайри Муғони моро бас

باده و مغبچه از دیر مغان ما را بس

Тӯбои насяи турои зоҳиди худбин ки ба нақд

طوبی نسیه ترا زاهد خودبین که به نقد

Сояи рифъати он сарви равони моро бас

سایه رفعت آن سرو روان ما را بس

Олам аз аҳл Аннан гирад ва аз куҳнау нав

عالم از اهل عنان گیرد و از کهنه و نو

Бодаи куҳна ва он тозаи ҷавони моро бас

باده کهنه و آن تازه جوان ما را بس

Чанд гӯйӣ ки зи афлок ба ҷони офат ҳост

چند گویی که ز افلاک به جان آفت‌هاست

Ғамзаи шӯхи маии офати ҷони моро бас

غمزه شوخ مهی آفت جان ما را بس

Мо куҷои васли куҷои инки дил ва ҷон бошад

ما کجا وصل کجا اینکه دل و جان باشد

Ба ғами ҳиҷр ту хурсанд ҳамон моро бас

به غم هجر تو خرسند همان ما را بس

Оташи ишқи ту чун зи аҳли муҳаббати ҷӯянд

آتش عشق تو چون ز اهل محبت جویند

Бар ҷигари доғи вафои ту нишони моро бас

بر جگر داغ وفای تو نشان ما را بس

Чаҳ ғами олӯдагӣ май чу даройад дар мавҷ ?

چه غم آلودگی می چو درآید در موج؟

Баҳри ғуфрони ту як қатра азон моро бас

بهر غفران تو یک قطره ازان ما را بس

эй сабо ҳар яке аз аҳли вафоро ёрӣаст

ای صبا هر یکی از اهل وفا را یاریست

Ёрӣу меҳри фулонӣ ба ҷаҳони моро бас

یاری و مهر فلانی به جهان ما را بس

Фонӣ аз халқ баридани сабаби хушҳолии сет

فانی از خلق بریدن سبب خوشحالی‌ست

Бош хушҳол ки ин сирату сони моро бас

باش خوشحال که این سیرت و سان ما را بس