зи ман эй дили кафи он нозанини бӯс

ز من ای دل کف آن نازنین بوس

Агар худ дасти надиҳади остини бӯс

اگر خود دست ندهد آستین بوس

Гар инам нест бӯсӣ бар замини зан

گر اینم نیست بوسی بر زمین زن

зи ман яъне расони онҷои замини бӯс

ز من یعنی رسان آنجا زمین بوس

Кафи пои сагаш бӯсиданами байн

کف پای سگش بوسیدنم بین

Турои ҳам гар диҳад дасти ин чунин бӯс

ترا هم گر دهد دست این چنین بوس

Занам дар боғ бе он қомату рух

زنم در باغ بی آن قامت و رخ

Бпои сарв ва рӯй ёсамини бӯс

بپای سرو و روی یاسمین بوس

Дароед меҳр аз равзан ки гирад

دراید مهر از روزن که گیرد

зи пои он ма харгаҳ нишин бӯс

ز پای آن مه خرگه نشین بوس

Ғуломи онам эй рӯҳи аллоҳ аз ҷон

غلام آنم ای روح الله از جان

Ки дасташро диҳад рӯҳи аломини бӯс

که دستش را دهد روح الامین بوس

Агар он ма фитад дар дасти фонӣ

اگر آن مه فتد در دست فانی

Ба поиши кор ӯ бошад ҳамин бӯс

به پایش کار او باشد همین بوس