Ёрб чаҳ балоеи сет ки он шӯхи қадаҳи нӯш

یارب چه بلایی‌ست که آن شوخ قدح‌نوش

Ҳар бода ки бо ғайр хӯрд ман рӯм аз ҳуш

هر باده که با غیر خورد من روم از هوش

Аз бскаҳи сабуӣ дар майхона кашидам

از بسکه سبوی در میخانه کشیدم

Шуд чун кафи дасти штрмсти марои дӯш

شد چون کف دست شترمست مرا دوش

Он чашми сияҳро набӯд ҳоҷати серума

آن چشم سیه را نبود حاجت سرمه

Дар сӯги қтилон ғамаш гашта сияҳи пӯш

در سوگ قتیلان غمش گشته سیه پوش

Буд арча марои ваъдаи васл ту бибозӣ

بود ارچه مرا وعده وصل تو ببازی

Ҳаргиз накунам лиззати он ваъдаи фаромӯш

هرگز نکنم لذت آن وعده فراموش

Пинҳон суханам ҳаст ба он шӯхи валикин

پنهان سخنم هست به آن شوخ ولیکن

Кӯи Зуҳраи онам ки барам лаби сӯии он гӯш

کو زهره آنم که برم لب سوی آن گوش

Фонӣ агарат даъвии ойин фано ҳаст

فانی اگرت دعوی آیین فنا هست

Аз рафта таъассуф махӯр аз номдаҳи мхрўш

از رفته تأسف مخور از نامده مخروش