Лаби лаълат ки гӯям ҷони покаш

لب لعلت که گویم جان پاکش

Ба хандаи ҷон покон шуд ҳалокаш

به خنده جان پاکان شد هلاکش

Дилам чун ғунча зон шуд ғарқа дар хӯн

دلم چون غنچه زان شد غرقه در خون

Ки кардӣ аз ҷафо ҳар сӯии чокаш

که کردی از جفا هر سوی چاکش

Дил ар чаҳ зўқнок аз васл шуд лек

دل ار چه ذوقناک از وصل شد لیک

зи бим ҳиҷр ҳастам ҳавлнокаш

ز بیم هجر هستم هولناکش

Ҳар онкасро ки сӯзади шуълаи ҳиҷр

هر آنکس را که سوزد شعله هجر

зи тоби оташи дӯзах чаҳ бокаш

ز تاب آتش دوزخ چه باکش

Бараҳна зон наад бар хоки раҳи по

برهنه زان نهد بر خاک ره پا

Ки ҷон покбозон гашта хокаш

که جان پاکبازان گشته خاکش

Чу дар боғи Муғони урёнам аз май

چو در باغ مغان عریانم از می

Чу одами стар созами барги токаш

چو آدم ستر سازم برگ تاکش

Кашад як сӯи ҷунуни як ҷонибами ишқ

کشد یک سو جنون یک جانبم عشق

Чу фонӣ мондаам андари кашокаш

چو فانی مانده‌ام اندر کشاکش