Ҳаст дар дайри офатӣ ҳар дам ба қасди ҷони маро

هست در دیر آفتی هر دم به قصد جان مرا

Зиндаи бурдан аз сари кӯй Муғон натавон маро

زنده بردن از سر کوی مغان نتوان مرا

Хонаи дил буд ободони зи тақво ваа ки сохт

خانه دل بود آبادان ز تقوی وه که ساخت

Ишваҳои соқӣу сайли қадаҳи вайрони маро

عشوه های ساقی و سیل قدح ویران مرا

Пардаи зуҳдам чаҳ сони пӯшад ки аз ошӯб май

پرده زهدم چه سان پوشد که از آشوب می

Аз гиребон ҳар дам уфтад чок то домони маро

از گریبان هر دم افتد چاک تا دامان مرا

Хирқа дар ҳиҷр бутӣ шуд раҳн мебингар ки зад

خرقه در هجر بتی شد رهن می بنگر که زد

Бодау ишқ аз либоси офияти урёни маро

باده و عشق از لباس عافیت عریان مرا

Гар ба гирдоб май афтодам маро набӯд гунаҳ

گر به گرداب می افتادم مرا نبود گنه

Ҳаст ин саргаштагӣ аз гардиши даврони маро

هست این سرگشتگی از گردش دوران مرا

Баҳри исён аз баландӣ кард пастам зонка зад

بحر عصیان از بلندی کرد پستم زانکه زد

Бар замин аз осмон ҳар мавҷи ин тӯфони маро

بر زمین از آسمان هر موج این طوفان مرا

Созам аз лавси риёи ғусли тариқ эй пери дайр

سازم از لوث ریا غسل طریق ای پیر دیر

Чун фақиҳ ояд дарун хам кунӣ пинҳони маро

چون فقیه آید درون خم کنی پنهان مرا

Хоб дидам коб кавсар мехӯрам аз дасти ҳур

خواب دیدم کآب کوثر میخورم از دست حور

Файз май аз дасти соқии даҳ дусади чандон маро

فیض می از دست ساقی ده دوصد چندان مرا

Фонёи роҳи фано ҳар чанд мушкил буд шуд

فانیا راه فنا هر چند مشکل بود شد

Қатъи он з афкандани бори худии осони маро

قطع آن ز افکندن بار خودی آسان مرا