Агар ту ҷуръа фишонӣ камӣ бирез ба хок

اگر تو جرعه فشانی کمی بریز به خاک

Марои зи хок шудан дар тариқи ишқ чаҳ бок

مرا ز خاک شدن در طریق عشق چه باک

Ба мефитодаам аммо зи заъфи ҷисми дарав

به می فتاده‌ام اما ز ضعف جسم درو

Ним ғариқу равонам бар об чун хошок

نیم غریق و روانم بر آب چون خاشاک

Бошак дида бишустам зи ғайр рух бинмоӣ

باشک دیده بشستم ز غیر رخ بنمای

Ки ҷузи паии назар пок нест манзари пок

که جز پی نظر پاک نیست منظر پاک

Фиғон ки ҷону дилами сӯхти соқии гулчеҳр

فغان که جان و دلم سوخت ساقی گلچهر

Гуҳии зи оташ май гуҳи з рӯй отшнок

گهی ز آتش می گه ز روی آتشناک

Серум задӣу хушам бар умеди побӯсат

سرم زدی و خوشم بر امید پابوسَت

Агар бабандяш эй шаҳсавор бар фитрок

اگر ببندیش ای شهسوار بر فتراک

Вазад чу сарсари ишқи он замон равад ба адам

وزد چو صرصر عشق آن زمان رود به عدم

Ба сони ахгару хокистари анҷуму Флок

به سان اخگر و خاکستر انجم و فلاک

зи ғунчау гули боғи фанои магари фонӣ

ز غنچه و گل باغ فنا مگر فانی

Нишон диҳад бо дили чоку хирқаи сад чок

نشان دهد با دل چاک و خرقه صد چاک