намеравад сарви ман ва рафтор мемонад ба дил

می‌رود سرو من و رفتار می‌ماند به دل

Вази гули рухсор ӯ сад хор мемонад ба дил

وز گل رخسار او صد خار می‌ماند به دل

Ҷон чу аз тан шуд бурун дар дил намемонад фиғон

جان چو از تن شد برون در دل نمی‌ماند فغان

Дар фироқ ӯ фиғон зор мемонад ба дил

در فراق او فغان زار می‌ماند به دل

Нешҳои тири ҳиҷронаши зи баҳри ёдгор

نیش‌های تیر هجرانش ز بهر یادگار

Не чу пайкон балки чун мсмор мемонад ба дил

نی چو پیکان بلکه چون مسمار می‌ماند به دل

Рост чун тирӣ ки з хамаш монад чун аз дили гузашт

راست چون تیری که ز خمش ماند چون از دل گذشت

намеравад қадаши вази он озор мемонад ба дил

می‌رود قدش وز آن آزار می‌ماند به دل

Чун мусофири кӯи дирам дар хона мадфӯн кард ва рафт

چون مسافر کو درم در خانه مدفون کرد و رفت

Доғи пинҳонаш аз ӯ бисёр мемонад ба дил

داغ پنهانش از او بسیار می‌ماند به دل

Ҳам ба захм ҳар яке шодам агарчӣ дар шудан

هم به زخم هر یکی شادم اگرچه در شدن

Хорҳо зон сарви гул рухсор мемонад ба дил

خارها زان سرو گل‌رخسار می‌ماند به دل

Бодаи софами даҳ эй соқӣ ки заҳри ғами басӣ

باده صافم ده ای ساقی که زهر غم بسی

Аз ғами он шӯхи ширин кор мемонад ба дил

از غم آن شوخ شیرین‌کار می‌ماند به دل

Он парӣ аз хонаи чашмам ба сӯрат гар равад

آن پری از خانه چشمم به صورت گر رود

Нақш ӯ чун сӯрат девор мемонад ба дил

نقش او چون صورت دیوار می‌ماند به دل

Фонё зон кофарат набӯд халосии кати зи ҳиҷр

فانیا زان کافرت نبود خلاصی کِت ز هجر

Аз хаёли кокулаш зуннор мемонад ба дил

از خیال کاکلش زنّار می‌ماند به دل