Ман ки махмури саҳаргоҳ ба майхонаи рӯм

من که مخمور سحرگاه به میخانه روم

Шоми сармаст ва ғазал хон сӯии кошонаи рӯм

شام سرمست و غزل‌خوان سوی کاشانه روم

Рӯз аз соғар май чун ки бабандам паймон

روز از ساغر می چون که ببندم پیمان

Но шудаи шаб ба сари соғару паймонаи рӯм

نا شده شب به سر ساغر و پیمانه روم

Ошноёни харобот маро нашносанд

آشنایان خرابات مرا نشناسند

Бскаҳ аз худ ба сӯии майкадаи бегонаи рӯм

بسکه از خود به سوی میکده بیگانه روم

Тоири қудсаму холи рухи ёрам ҳавас аст

طایر قدسم و خال رخ یارم هوس است

Сӯии гулзори ҷамолаши паии он донаи рӯм

سوی گلزار جمالش پی آن دانه روم

Шаб малуланд муғу мғбчаҳ аз ман ки ба дайр

شب ملولند مغ و مغبچه از من که به دیر

Ҳама бо арбадау наъраи мастонаи рӯм

همه با عربده و نعره مستانه روم

Ҷониби боғи раванди аҳли тнъм чу зи ишқ

جانب باغ روند اهل تنعم چو ز عشق

Мнкаҳи вайрон шудаам ҷониби вайронаи рӯм

منکه ویران شده ام جانب ویرانه روم

Фонёи ҷуз ба фано раҳ натавон барад ба дӯст

فانیا جز به فنا ره نتوان برد به دوست

Ин маҳоласт ки ман оқилу фарзонаи рӯм

این محال است که من عاقل و فرزانه روم