эй зи оташ май дар гул рӯй ту асарҳо

ای ز آتش می در گل روی تو اثرها

Дар сина азон оташами афтодаи шарарҳо

در سینه ازان آتشم افتاده شررها

Санг лаб равадӣ зи қтил ту равад хӯн

سنگ لب رودی ز قتیل تو رود خون

Бошад зи тмўҷ ба канори омадаи сарҳо

باشد ز تموج به کنار آمده سرها

Дар халъати гулгуни қади раънои ту сарв аст

در خلعت گلگون قد رعنای تو سرو است

Кӯ нашав ва намо ёфта бо хӯни ҷигарҳо

کو نشو و نما یافته با خون جگرها

Ҳар нахли тмнӣ ки ба ишқ ту нишондем

هر نخل تمنی که به عشق تو نشاندیم

Аз санги маломат ҳама оварда самарҳо

از سنگ ملامت همه آورده ثمرها

Аз ишқи яке мғбчаҳ дар дайри Муғони дӯст

از عشق یکی مغبچه در دیر مغان دوست

Оварда паии ҷуръа май рӯй ба дарҳо

آورده پی جرعه می روی به درها

Бе роҳбарии дашти фано тай натавон кард

بی راهبری دشت فنا طی نتوان کرد

КоФзўнсти дарави азҳдўи андозаи хатарҳо

کافزونست درو ازحدو اندازه خطرها

Фонӣ буду ҷом майу ишқу харобот

فانی بود و جام می و عشق و خرابات

Каз даҳри мурод ин шуду беҳудаи дигарҳо

کز دهر مراد این شد و بیهوده دگرها