Нигор тарк тоҷикам кунад сад хонаи вайрона

نگار ترک تاجیکم کند صد خانه ویرانه

Бидон мижгони тоҷиконау чашмони таркона

بدان مژگان تاجیکانه و چشمان ترکانه

Муродами ин буд то чашми худ бар зулф ӯ молам

مرادم این بود تا چشم خود بر زلف او مالم

Агар хоҳӣ ки ӯро созам аз мижгони худ шона

اگر خواهی که او را سازم از مژگان خود شانه

Бихоҳад мурғи дилро сӯхти охири болу пари як шаб

بخواهد مرغ دل را سوخت آخر بال و پر یک شب

зи баси гирди сари он шамъ мегардад чу парвона

ز بس گرد سر آن شمع می‌گردد چو پروانه

Баннои ишқро дар дили шикофи сина дар бошад

بنای عشق را در دل شکاف سینه در باشد

Алифҳо паҳлавии ҳам бар дараш хатҳои дандона

الف‌ها پهلوی هم بر درش خط‌های دندانه

Кашами худро зи баҳри сояи ҳрдми зери деворӣ

کشم خود را ز بهر سایه هردم زیر دیواری

Чу афтод аз нами туфҳои оҳами сақфи кошона

چو افتاد از نم تف‌های آهم سقف کاشانه

?герат тирааст хилвати рӯи сӯии пери Муғон эй шайх

گرت تیره است خلوت رو سوی پیر مغان ای شیخ

Ки бошад аз фурӯғи бодаи равшани кунҷи майхона

که باشد از فروغ باده روشن کنج میخانه

Ба ҷурми дайн бутӣ барбаста гирданд ба зуннорам

به جرم دین بتی بربسته گرداند به زنارم

Чу бахшад нақди дайнро гирадам аз баҳри ҷурмона

چو بخشد نقد دین را گیردم از بهر جرمانه

Ба ман паймонаи даҳ соқӣ чу бо риндони диҳии соғар

به من پیمانه ده ساقی چو با رندان دهی ساغر

Хам майро вале баҳри дили ман сози паймона

خم می را ولی بهر دل من ساز پیمانه

Насиҳати гӯии фонии ҳам зи ойини хирад давр аст

نصیحت گوی فانی هم ز آیین خرد دور است

Касе каш ақл бошад кӣ даромезад ба девона

کسی کش عقل باشد کی درآمیزد به دیوانه