Баъди умрии коФкнди гардун ба кӯй ӯ маро

بعد عمری کافکند گردون به کوی او مرا

Сайли ашки шодмонии ҳаии барад зон кӯи маро

سیل اشک شادمانی هی برد زان کو مرا

Гоҳ чашм ояд гарон дар каффаи ишқами зи ғам

گاه چشم آید گران در کفه عشقم ز غم

Кӯҳи Фарҳодаш агар як сӯ наҳй як сӯи маро

کوه فرهادش اگر یک سو نهی یک سو مرا

Рӯ ба роҳати бас ки судами ҳардуи хунини гашту риш

رو به راهت بس که سودم هردو خونین گشت و ریش

Ваа ки сӯят омаданро нест роҳи рӯи маро

وه که سویت آمدن را نیست راه رو مرا

Буии мишкӣни турраи ?ут то дар димоғ ман расед

بوی مشکین طره‌ات تا در دماغ من رسید

Гуҳ кунад беҳолу гуҳи орад ба ҳоли он бӯи маро

گه کند بی‌حال و گه آرد به حال آن بو مرا

Бас ки он бдхўии теғ бедареғамронад сохт

بس که آن بدخوی تیغ بی‌دریغم راند ساخت

Зини риоятҳои муфрати ҳамчуи худ бдхўи маро

زین رعایت‌های مفرط همچو خود بدخو مرا

Ман ки ғарқ мешудам зи иқболи пери майкада

من که غرق می‌شدم ز اقبال پیر میکده

Мӯҳтасиби ин дам куҷо ёбад ба ҷуст ваҷу маро

محتسب این دم کجا یابد به جست‌وجو مرا

Фонё нобудам андари ёр ва бошад ҷои шукр

فانیا نابودم اندر یار و باشد جای شکر

Каз ғаму шодӣ мубарро сохт ишқ ӯ маро

کز غم و شادی مبرّا ساخت عشق او مرا