Аз метулӯъ кард чу дар соғари офтоб

از می طلوع کرد چو در ساغر آفتاب

Акси ту офтоб дигар шуд дар офтоб

عکس تو آفتاب دگر شد در آفتاب

Байн рӯй соқӣ ва май равшан ки халқ ро

بین روی ساقی و می روشن که خلق را

Сӯзанд навъи дигар аз инҳо ҳар офтоб

سوزند نوع دیگر از این‌ها هر آفتاب

Шаби зи офтоб рӯй туу офтоб май

شب ز آفتاب روی تو و آفتاب می

Базмам чу рӯз шуд чаҳ кунам дигари офтоб ?

بزمم چو روز شد چه کنم دیگر آفتاب؟

Хуш олимӣаст дайр ки тоқаш буд сипеҳр

خوش عالمی است دیر که طاقش بود سپهر

Онҷо ба даври лмъаҳ май аҳмари офтоб

آنجا به دور لمعه می احمر آفتاب

Бошад даҳони хами з май равшан эй ҳаким

باشد دهان خم ز می روشن ای حکیم

Дар ганҷи тираи майкадаро анвари офтоб

در گنج تیره میکده را انور آفتاب

з наҳор коФтоби қадаҳро наҳуфтаи дор

ز نهار کآفتاب قدح را نهفته دار

То соираст бар фалаки ахзари офтоб

تا سایرست بر فلک اخضر آفتاب

Аз шамъ май фурӯғи шабистони базми даҳ

از شمع می فروغ شبستان بزم ده

Пинҳон кунад чу дар ттқи шаби сари офтоб

پنهان کند چو در تتق شب سر آفتاب

Зон сон ки моҳи тира буд офтоб ҳаст

زان سان که ماه تیره بود آفتاب هست

Дар базми шоҳи тираи зи ҷоми зари офтоб

در بزم شاه تیره ز جام زر آفتاب

Султони ҳусайни хусрави ғозӣ ки бандагонаш

سلطان حسین خسرو غازی که بندگانش

Соинд аз улувва макони сар бар офтоб

سایند از علو مکان سر بر آفتاب

Фонии зи дард ҷом мет боди баҳраи манд

فانی ز درد جام مِیَت باد بهره‌مند

Каз нури раъии файзи расонад бар офтоб

کز نور رأی فیض رساند بر آفتاب