Гар парда андозад муҳими он рӯй отшнок ро

گر پرده اندازد مهم آن روی آتشناک را

Сӯзам ба оҳи оташин на пардаи афлок ро

سوزم به آه آتشین نه پرده افلاک را

Хоҳӣ чу қатл эй каҷи каллаи ҳоҷат ба теғат нест ваа

خواهی چو قتل ای کج کله حاجت به تیغت نیست وه

Ин бас ки бишикастӣ бутаи тарафи кулоҳи чок ро

این بس که بشکستی بته طرف کلاه چاک را

Уфтад ба мардуми сад хатар гуяд млоики алҳзр

افتد به مردم صد خطر گوید ملایک الحذر

Ҳар сӯ кисозӣ ҷилвагар он қомати чолок ро

هر سو که سازی جلوه گر آن قامت چالاک را

Бо ҳар кас эй симин бадан манимоӣ рӯй хештан

با هر کس ای سیمین بدن منمای روی خویشتن

Бояд чу чашми поки ман зи инсони ҷамоли пок ро

باید چو چشم پاک من ز انسان جمال پاک را

Соқии зи бедоди ҷаҳони сад ғам бадал дорам ниҳон

ساقی ز بیداد جهان صد غم بدل دارم نهان

Ҷомӣ бидор ва вораҳон зонҳо ман ғамнок ро

جامی بدار و وارهان زانها من غمناک را

Бояд ки мастӣ фан кунӣ дайри Муғон маскан кунӣ

باید که مستی فن کنی دیر مغان مسکن کنی

Гар боядат равшан кунӣ ойинаи идрок ро

گر بایدت روشن کنی آئینه ادراک را

Фонӣ дар ин дайри ?илам чун мӯҳликат шуд заҳри ғам

فانی در این دیر الم چون مهلکت شد زهر غم

Чун муршиди ҷони бахши дам зу нӯш кун тирёк ро

چون مرشد جان بخش دم زو نوش کن تریاک را