Дил чу ояд аз фурӯғи барқи он ориз ба тоб

دل چو آید از فروغ برق آن عارض به تاب

Сӯй хуршед оварад рӯ чун ба сояи зи офтоб

سوی خورشید آورد رو چون به سایه ز آفتاب

Дил чу дар гулшан фитод аз кӯй ӯ шуд музтариб

دل چو در گلشن فتاد از کوی او شد مضطرب

Бар замини хушки зи онсони кӯфтади моҳии зи об

بر زمین خشک ز آنسان کوفتد ماهی ز آب

Аз хаёли турраи вай май тпм дар бихўдӣ

از خیال طره وی می طپم در بیخودی

Чун касе каз хоби ошуфтаи ҷаҳд ҳар дами зи хоб

چون کسی کز خواب آشفته جهد هر دم ز خواب

Ҷониб ҳар кас кунӣ таъҷили алои сӯии ман

جانب هر کس کنی تعجیل الا سوی من

Гарчи бошад умрро бо ҳар касе яксони шитоб

گرچه باشد عمر را با هر کسی یکسان شتاب

Пора кун дилро ки нақши он изор ояд бурун

پاره کن دل را که نقش آن عذار آید برون

Гули кшодаҳ ба будгар ғунча бошад дар ниқоб

گل کشاده به بود گر غنچه باشد در نقاب

Ҳалқаҳои зулфат аз ориз ҳаме тобанд сар

حلقه های زلفت از عارض همی تابند سر

Мисли аҳли куфр каз имони намоянди иҷтиноб

مثل اهل کفر کز ایمان نمایند اجتناب

Қатраи хуй бар лабат беш орадам дар дили тараб

قطره خوی بر لبت بیش آردم در دل طرب

Мзҷи оби оре фузун созад нишоти андари шароб

مزج آب آری فزون سازد نشاط اندر شراب

Соқӣ аз ҷоми лаболаб зоилам кун ҳуш аз онк

ساقی از جام لبالب زایلم کن هوش از آنک

Ба ки ҳам масти хароби уфтами дарин дайри хароб

به که هم مست خراب افتم درین دیر خراب

Гар ҳамеи хоҳӣ ки ҳар дами маънӣ эй рӯи орадат

گر همی خواهی که هر دم معنی ای رو آردت

Фонё аз хоки пои аҳли маънии рӯи мтоб

فانیا از خاک پای اهل معنی رو متاب