Хаёли мғбчгон то даруни ҷон ман аст

خیال مغبچگان تا درون جان من است

Бкўии дайри Муғони нолау фиғон ман аст

بکوی دیر مغان ناله و فغان من است

Каманди зулфи бутии ин ки сохтам зуннор

کمند زلف بتی این که ساختم زنار

Даруни дайри баҳри базми достон ман аст

درون دیر بهر بزم داستان من است

Ба байни бсоФии соғари дарав ба ҳмрт май

به بین بصافی ساغر درو به حمرت می

Ки он нишонае аз чашм хӯн фишон ман аст

که آن نشانه ای از چشم خون فشان من است

Ба кӯҳкани нигару бесутун ки он гӯйӣ

به کوهکن نگر و بیستون که آن گویی

Дили тпндаҳ ва ин як ғами гарон ман аст

دل طپنده و این یک غم گران من است

Магӯ фитода ба ман мӯӣ аз даҳони сабу

مگو فتاده به من موی از دهان سبو

Ки дар сиришки мижаи чашми нотавон ман аст

که در سرشک مژه چشم ناتوان من است

Чу ман ба нестӣ аз бе нишонеи афтодам

چو من به نیستی از بی نشانی افتادم

Дарин раҳи онкии з худ нест шуд нишон ман аст

درین ره آنکه ز خود نیست شد نشان من است

Ҳазор теғи балогар кашӣ нтобам рӯй

هزار تیغ بلا گر کشی نتابم روی

Мабош ранҷагар аз баҳри имтиҳон ман аст

مباش رنجه گر از بهر امتحان من است

БлтФи бикри маъонии нигар дило ва мапурс

بلطف بکر معانی نگر دلا و مپرس

Ки аз куҷост ки гулҳои гулистон манаст ?

که از کجاست که گلهای گلستان من است؟

Супурди нақди дилу ҷон ба махзанати фонӣ

سپرد نقد دل و جان به مخزنت فانی

Дигар магӯ ки азон ту ё азон ман аст

دگر مگو که ازان تو یا ازان من است