Чу сархушам дигар эй пери дайр аз карамат

چو سرخوشم دگر ای پیر دیر از کرمت

Хушастгар сари худ бар надорам аз қидмат

خوش است گر سر خود بر ندارم از قدمت

Чаҳ айби дам ба дам ар хоки кӯй дайр шавам

چه عیب دم‌به‌دم ار خاک کوی دیر شوم

зи нашъае ки диҳад бодҳои дам ба дамат

ز نشئه‌ای که دهد بادهای دم‌به‌دمت

Гуноҳи оташи ишқ эй фириштаи пари мнўис

گناه آتش عشق ای فرشته پر منویس

Ки дар нагирад азин шуълаи балои қаламат

که در نگیرد ازین شعله بلا قلمت

Даруни пардаи сироят чигуна ёбам бор ?

درون پرده سرایت چگونه یابم بار؟

Гуҳӣ ки бод сабо нест муҳаррами ҳурмат

گهی که باد صبا نیست محرم حرمت

Чаҳ сони кашами рақами айш бар саҳифаи дил

چه سان کشم رقم عیش بر صحیفه دل

Ки ҷон намонад зи баси доғҳои дарди ғамат

که جان نماند ز بس داغ‌های درد غمت

Бидон шамоил матбӯъ хоҳам аз маҳваш

بدان شمایل مطبوع خواهم از مهوش

Ки синаи чоки занам дар миёни ҷони кшмт

که سینه چاک زنم در میان جان کشمت

Шудӣ чу қалби сипаҳи дардро дило чаҳ аҷаб

شدی چو قلب سپه درد را دلا چه عجب

Агар зи шуълаи ишқ батон буд илмат

اگر ز شعله عشق بتان بود علمت

Вуҷӯди чархи адами дону хешро хуши дор

وجود چرخ عدم دان و خویش را خوش دار

Ки пеш ӯст мусовии вуҷӯд ё адамат

که پیش اوست مساوی وجود یا عدمت

Хаёли васли зи хотир бурун кун эй фонӣ

خیال وصل ز خاطر برون کن ای فانی

Ки баси ҳақирӣ ва ӯро зи ҳади буруни азимат

که بس حقیری و او را ز حد برون عظمت