Ҷафоу ҷаври туам бар диласту лутфи аноят

جفا و جور توام بر دل است و لطف عنایت

Ба шукр он натавонам адо чаҳ ҷои шикоят

به شکر آن نتوانم ادا چه جای شکایت

Паии сабӯҳи шаби тираи раҳ ба майкадаи барадам

پی صبوح شب تیره ره به میکده بردم

Магар ки ҳиммати пер Муғон намӯд ҳидоят

مگر که همت پیر مغان نمود هدایت

Рабӯди ҳуши диламро ба ишваи мастии соқӣ

ربود هوش دلم را به عشوه مستی ساقی

Чаҳ меки гуфтяш ва ночшидаҳ кард сироят

چه می که گفتیش و ناچشیده کرد سرایت

Шароби талхи басӣ хӯрдаам зи соғари даврон

شراب تلخ بسی خورده‌ام ز ساغر دوران

Валек ҷом май ҳиҷр мӯҳликаст ба ғоят

ولیک جام می هجر مهلک است به غایت

зи ҳадати ғаму дардами зи ишқи ёр ки огаҳ

ز حدت غم و دردم ز عشق یار که آگه

Ки на бдоити он зоҳир омад ва на ниҳоят

که نه بدایت آن ظاهر آمد و نه نهایت

Қадаҳ чаҳ пар кунӣ эй шӯх май фуруш ба қасдам

قدح چه پر کنی ای شوخ میْ‌فروش به قصدم

Маро ки ҷуръае аз соғар ту ҳаст кифоят

مرا که جرعه‌ای از ساغر تو هست کفایت

Ҳуҷум лашкар ҳастӣ чу гашти қотили фонӣ

هجوم لشکر هستی چو گشت قاتل فانی

Ба ҷузи шароби фано ҳамдамӣ накард ҳимоят

به جز شراب فنا همدمی نکرد حمایت