Май оинаи гавани софу қадаҳи оина фом аст

می آینه گون صاف و قدح آینه فام است

Ҷузи акси рухи ёри дарави дон ки ҳаром аст

جز عکس رخ یار درو دان که حرام است

Чу соқии маҳваши қадаҳати ишва кунон дошт

چو ساقی مهوش قدحت عشوه‌کنان داشت

Тақво чаҳ ҳикоят буду зуҳд кадомаст ?

تقوی چه حکایت بود و زهد کدام است؟

Аз об майу дона нақласт ҳамоно

از آب می و دانه نقل است همانا

Мурғони нишотам ки ба базми омада ром аст

مرغان نشاطم که به بزم آمده رام است

Сар мастем аз доираи ақл бурун кард

سر مستیم از دایره عقل برون کرد

Гуё ки мем то хати берӯнӣ ҷом аст

گویا که میم تا خط بیرونی جام است

Дар ҷилваи қади чобукати афканд з поем

در جلوه قد چابکت افکند ز پایم

Аллоҳ аз ин роҳу равиши вена чаҳ хиром аст

الله از این راه و روش وین چه خرام است

Дар майкадаам арбада аз ҳад шуда зон рӯ

در میکده‌ام عربده از حد شده زان رو

Нзоргён карда ҳуҷум аз дар ва бом аст

نظارگیان کرده هجوم از در و بام است

Фонӣ чу кашии ҷоми фанои боди ҳалолат

فانی چو کشی جام فنا باد حلالت

Вари шарбати кавсари хурӣ аз зуҳд ҳаром аст

ور شربت کوثر خوری از زهد حرام است