Дам нақдаст марои кӯии Муғони боғи биҳишт

دم نقد است مرا کوی مغان باغ بهشت

Май кавсар ба кафи мғбчаҳи ҳури сиришт

می کوثر به کف مغبچه حور سرشت

Лавҳи рухсор ту омад сабақами рӯзи азал

لوح رخسار تو آمد سبقم روز ازل

Калаки қудрат чу саводи хати сабз ту навишт

کلک قدرت چو سواد خط سبز تو نوشت

Бодаи даҳ зонка з ҳар хонаи сӯй ҳақ роҳаст

باده ده زانکه ز هر خانه سوی حق راهست

Агар аз гӯшаи масҷид вагар аз кунҷи кунишат

اگر از گوشه مسجد و گر از کنج کنشت

Гар фалаки хоки маро хишт кунад низ хушаст

گر فلک خاک مرا خشت کند نیز خوشست

Шояд аз давр кунад ҷо ба сари хами он хишт

شاید از دور کند جا به سر خم آن خشت

Кор чун куштаи дрўдн буд он шуд деҳқон

کار چون کشته درودن بود آن شد دهقان

Ки дарин мазраъаи ҷузи дона инсоф накишт

که درین مزرعه جز دانه انصاف نکشت

Золи гардун чаҳ кунад ҷилвагарӣ зи атласи чарх

زال گردون چه کند جلوه گری ز اطلس چرخ

Хуб аз ҳала ва афсун нашавад зоҳиди зишт

خوب از حله و افسون نشود زاهد زشت

Фонё аз дам риндон шавадат дили равшан

فانیا از دم رندان شودت دل روشن

Ки зуғол аз асар оташ тезаст ангушт

که زغال از اثر آتش تیزست انگشت