Биё ки арсаи майхона ъушрат ободаст
بیا که عرصه میخانه عشرت آبادست
зи соҳаташи хаси андӯҳи рафта бар бодаст
ز ساحتش خس اندوه رفته بر بادست
Китоба дар ъолиши ин рақами кин дар
کتابه در عالیش این رقم کین در
Бонкаҳ аз ду ҷаҳон рӯ натофт нкшодст
بآنکه از دو جهان رو نتافت نکشادست
зи тоқи муртафаъаши ин садо расед ба гӯш
ز تاق مرتفعش این صدا رسید به گوش
« биё ки қасри амли сахт суст бунёдаст »
«بیا که قصر امل سخت سست بنیادست »
Ба сӯии мғбчаҳи риндонашро хитоб ки хез
به سوی مغبچه رندانش را خطاب که خیز
« биор бода ки бунёди умр бар бодаст »
«بیار باده که بنیاد عمر بر بادست »
Сарвари нағмагараш инки дод айш диҳед
سرور نغمه گرش اینکه داد عیش دهید
Ба нақлу бода ки кор замона бедодаст
به نقل و باده که کار زمانه بیدادست
Сабуи з ғулғул мекарда ин Нидо ки бануш
سبو ز غلغل می کرده این ندا که بنوش
Қадаҳ ки дайри куҳанро басӣ чу ту ёдаст
قدح که دیر کهن را بسی چو تو یادست
Ба ҷилваи зи ойинаи ҷоми чеҳраи мақсӯд
به جلوه ز آئینه جام چهره مقصود
Ки ҳаст кушта бова чашм ҳар ки афтодаст
که هست کشته باو چشم هر که افتادست
Бидор соқӣ азон ҷом меки шуд умрӣ
بدار ساقی ازان جام می که شد عمری
Каз иштиёқ ваем кори оҳ ва фарёдаст
کز اشتیاق ویم کار آه و فریادست
Ки маст гашта кунам тарки хеш чун фонӣ
که مست گشته کنم ترک خویش چون فانی
Ҳронкаҳи масти хароби ин чунин шуд ободаст
هرانکه مست خراب این چنین شد آبادست