Ҳаргизи гадои майкада аз шоҳ ғам надошт
هرگز گدای میکده از شاه غم نداشت
Каз илтифоти пери Муғони ҳеҷ кам надошт
کز التفات پیر مغان هیچ کم نداشت
Танҳо на ман ба хоки мазаллат фитода ам
تنها نه من به خاک مذلت فتادهام
Ҳаргизи фалак бар аҳли хиради ҷуз ситам надошт
هرگز فلک بر اهل خرد جز ستم نداشت
Дорам суфоли куҳнаи майхонаи пари шароб
دارم سفال کهنه میخانه پر شراب
Кини ойӣнаи Сикандар ва ин ҷом ҷам надошт
کین آیینه سکندر و این جام جم نداشت
Дар ҳиҷри гӯи бимир ҳар онкас ки дар висол
در هجر گو بمیر هر آنکس که در وصال
Ҷавру ҷафои дилбари худ муғтанам надошт
جور و جفای دلبر خود مغتنم نداشت
Ҷузи қоматат ки сӯии асирон хиром кард
جز قامتت که سوی اسیران خرام کرد
Дар боғи даҳри сарви сеӣ ин қадам надошт
در باغ دهر سرو سهی این قدم نداشت
Он Тифли шӯхи мурғи дили халқ сайд кард
آن طفل شوخ مرغ دل خلق صید کرد
Бо онкии доми турраи пари печ ва хам надошт
با آنکه دام طره پر پیچ و خم نداشت
Фонӣ ба фикри он даҳан ар мард нест айб
فانی به فکر آن دهن ار مرد نیست عیب
Кӣ буд кӯи азимати малик адам надошт ?
کی بود کو عزیمت ملک عدم نداشت؟