Ману майли алифи қомати он ҳўрсршт

من و میل الف قامت آن حورسرشت

Бар серум чун ки қазо дар азали ин ҳарф навишт

بر سرم چون که قضا در ازل این حرف نوشت

Чашм дорам ки диҳад пери Муғон аз сари хам

چشم دارم که دهد پیر مغان از سر خم

Чу ба риндони лаҳади зери серум бояд хишт

چو به رندان لحد زیر سرم باید خشت

Матлаби нахли вафо аз чаҳ ки деҳқони қазо

مطلب نخل وفا از چه که دهقان قضا

Ҳаргизи ин тухми аҷаб дар чаман даҳр накишт

هرگز این تخم عجب در چمن دهر نکشت

Манам имрӯз ва майу мғбчаҳу дайри Муғон

منم امروز و می و مغبچه و دیر مغان

Шайху фардои талаби кавсару ризвони биҳишт

شیخ و فردا طلب کوثر و رضوان بهشت

Натавон ёфтан аз ғифлаташи андари масҷид

نتوان یافتن از غفلتش اندر مسجد

Дар ҳузур талабаш ҳаст чаҳ масҷид чаҳ кунишат

در حضور طلبش هست چه مسجد چه کنشت

Хубу зиштии ту вобаста ба радасту қабул

خوب و زشتی تو وابسته به رد است و قبول

Он чу махфӣаст чаҳ доне ки ки хубаст ва ки зишт ?

آن چو مخفی است چه دانی که که خوبست و که زشت؟

Нек ва бад нест чу дар даст касе бода биор

نیک و بد نیست چو در دست کسی باده بیار

Фонӣ ар зишт хисол омад вагар хуби сиришт

فانی ار زشت خصال آمد و گر خوب سرشت