Лаъли ту наботу суханат об ҳаётаст

لعل تو نبات و سخنت آب حیاتست

Таб хола барон гӯшаи лаб ҳуб наботаст

تب خاله بران گوشه لب حب نباتست

Аз дайри сӯии масҷиди азонм ҳаракат нест

از دیر سوی مسجد ازانم حرکت نیست

Кони мғбчаҳ дар майкада ширин ҳаракотаст

کان مغبچه در میکده شیرین حرکاتست

Аз савмиъаи худро ба харобот фикандем

از صومعه خود را به خرابات فکندیم

Конҷои зи худии бештарам рӯй наҷотаст

کانجا ز خودی بیشترم روی نجاتست

Он ҳури призод ки дар ҷумлаи сафоташ

آن حور پریزاد که در جمله صفاتش

Омад мулкӣ шева надонам ки чаҳ зотаст

آمد ملکی شیوه ندانم که چه ذاتست

Ҳиндӯии ду зулфи ту чаҳ ҳиндӯаст ки дар фол

هندوی دو زلف تو چه هندوست که در فال

Сад бори мборктрм аз қадар ва баротаст

صد بار مبارکترم از قدر و براتست

Онкаси бабради гавҳари мақсӯд ки чун моҳ

آنکس ببرد گوهر مقصود که چون ماه

Аз соъиқаи ҳодисааш расм саботаст

از صاعقه حادثه اش رسم ثباتست

Шҳроаҳи сӯии ҷинати фирдавс ки ҷӯянд

شهراه سوی جنت فردوس که جویند

Фонӣ ба яқини дон ки хиёбон Ҳиротаст

فانی به یقین دان که خیابان هراتست