эй малики гетии гетӣ тар аст

ای ملک گیتی گیتی تر است

Ҳукми ту бар ҳарчӣ ту хоҳӣ равост

حکم تو بر هرچه تو خواهی رواست

Дар хури ту вздри крдортст

در خور تو وزدر کردارتست

Ҳарчӣ дарин гетии мадҳ ва саност

هرچه درین گیتی مدح و ثناست

Номи ту Маҳмӯд баҳақ карда анд

نام تو محمود بحق کرده اند

Номи чунин бояд бо феъли рост

نام چنین باید با فعل راست

Тоъат ту дайнаст онро ки ӯ

طاعت تو دینست آنرا که او

Муътақиду покдл ва порсост

معتقد و پاکدل و پارساست

Ҳар ки турои исёни оради падед

هر که ترا عصیان آرد پدید

Кофар гардад агар аз авлиёст

کافر گردد اگر از اولیاست

Аз пай кам кардани бади мазҳабон

از پی کم کردن بد مذهبان

Дар дили ту рӯзу шаби андеша ҳост

در دل تو روز و شب اندیشه هاست

Солу маи андари сафарии Хизри вор

سال و مه اندر سفری خضر وار

Хўобгаҳу ҷои итў маҳд сабост

خوابگه و جا یتو مهد صباست

Эзади коми ту бҳосл кунод

ایزد کام تو بحاصل کناد

Мо рҳёнрои шабу рӯз ин дуост

ما رهیانرا شب و روز این دعاست

То сари онон чу гёи бдрўӣ

تا سر آنان چو گیا بدروی

К-эйашон гӯйанд ҷаҳон чун гёст

کایشان گویند جهان چون گیاست

эй мулкӣ каз ту баҳри кишварӣ

ای ملکی کز تو بهر کشوری

Баҳраи бидинони гарму ъност

بهره بیدینان گرم و عناست

Гирди сипоҳи ту куҷо бугзарад

گرد سپاه تو کجا بگذرد

Чашми мслмононрои тўтёст

چشم مسلمانانرا توتیاست

Ҳаркии вафодор ту бошад бтбъ

هرکه وفادار تو باشد بطبع

Ҳар чаҳ умедаст мар ӯро равост

هر چه امیدست مر او را رواست

Вонкаҳи ду тобошд бо ту ба дил

وانکه دو تاباشد با تو به دل

То дили фарзандон бо ӯ дўтост

تا دل فرزندان با او دوتاست

Гарчи ҳарисӣ ту баҷанг мулӯк

گرچه حریصی تو بجنگ ملوک

Врчаҳи турои пеша ҳамеша вғост

ورچه ترا پیشه همیشه وغاست

Теғи ту рӯй маликон дида нест

تیغ تو روی ملکان دیده نیست

Тоқати пайкори ту эй шаҳи крост

طاقت پیکار تو ای شه کراست

Ҳар ки бнгризд ва шухӣ кунад

هر که بنگریزد و شوخی کند

Мустаҳаққ ҳар бадӣ ва ҳар балост

مستحق هر بدی و هر بلاست

Миррӣ аз баҳри ту гум карда роҳ

میرری از بهر تو گم کرده راه

Врчаҳи баҳри гӯша рай раҳнамост

ورچه بهر گوشه ری رهنماست

Ҷуз дар ту роҳ гурезаш нест

جز در تو راه گریزش نیست

Омадан ӯ на бком ва ҳавост

آمدن او نه بکام و هواست

Ҷуз дар ту роҳ гурезяш нест

جز در تو راه گریزیش نیست

Омадан ӯ на бком ва ҳавост

آمدن او نه بکام و هواست

Неъмати эзадро шокир набӯд

نعمت ایزد را شاکر نبود

Гуфт чунин неъмат зебо марост

گفت چنین نعمت زیبا مراست

Кофар неъмат шуд ва насипос гашт

کافر نعمت شد و نسپاس گشت

Кофари неъматро шиддат ҷазост

کافر نعمت را شدت جزاست

Эзад багумошт туро то бтў

ایزد بگماشت ترا تا بتو

Неъмат ӯ кам шуду давлати бкост

نعمت او کم شد و دولت بکاست

Ҳечкасӣ рози ту бади номдаҳи сет

هیچکسی راز تو بد نامده ست

Куна бидон ва ба бтар зон сазост

کونه بدان و به بتر زان سزاست

Ҳсни худоисти шҳо ҳсни ту

حصن خداییست شها حصن تو

Ҳсни ту давр аз дар қадар ва аз қазост

حصن تو دور از در قدر و از قضاست

Бастаи эзад буд аз феъли хеш

بسته ایزد بود از فعل خویش

Ҳарки бабанд ту малик мубталост

هرکه ببند تو ملک مبتلاست

Малики рай аз қарматӣони бстдӣ

ملک ری از قرمطیان بستدی

Майли ту акнӯн ба манов сафост

میل تو اکنون به مناو صفاست

Ончӣ ба рай кардӣ вҳргз ки кард

آنچه به ری کردی وهرگز که کرد

ё бтмно ки тавонист хост

یا بتمنا که توانست خواست

Лофи занонеро кардӣ бадаст

لاف زنانی را کردی بدست

К-эйашон гуфтанд ҷаҳон зон мост

کایشان گفتند جهان زان ماست

Шер надорад дилу бозуии мо

شیر ندارد دل و بازوی ما

Кӯшиши мо бар дилу бозуи гўост

کوشش ما بر دل و بازو گواست

Рӯзи масофу гуҳи номӯсу нанг

روز مصاف و گه ناموس و ننگ

Ҳар яке аз мо чу яке аждаҳост

هر یکی از ما چو یکی اژدهاست

Ҳар ки бмо қасд кунад пеши мо

هر که بما قصد کند پیش ما

Зуди ҷаҳдгар ки ъмдё хатост

زود جهدگر که عمدیا خطاست

Аз бен дандони бикунад ҳар ки ҳаст

از بن دندان بکند هر که هست

Ончӣ бидон андар моро ризост

آنچه بدان اندر مارا رضاست

ӣнҳама гуфтанд валикин кунун

اینهمه گفتند ولیکن کنون

Гуфтау ногуфтаи эшон ҳбост

گفته و ناگفته ایشان هباست

Ҳоҷиби ту чун бадар рай расед

حاجب تو چون بدر ری رسید

Ҳечкас аз ҷой наёраст хост

هیچکس از جای نیارست خاست

Ҳамчу занонишон бигирифтӣ ҳама

همچو زنانشان بگرفتی همه

Аштлми эшон акнӯн куҷост

اشتلم ایشان اکنون کجاست

Онкӣ сиқт гуфт ҳаме бар мулло

آنکه سقط گفت همی بر ملا

Акнӯн аз хӯни ҷигари аўмлост

اکنون از خون جگر اوملاست

Дори фурӯи барадии бории дивист

دار فرو بردی باری دویست

Гуфтӣ кин дар хур хуй шумост

گفتی کاین در خور خوی شماست

Ҳар ки аз эшон бҳўӣ кор кард

هر که از ایشان بهوی کار کرد

Бар сари чӯбии хушк андар ҳавост

بر سر چوبی خشک اندر هواست

Бскаҳи бибинанд ва бигӯянд кин

بسکه ببینند و بگویند کاین

Дори фалони меҳтар ва баҳмон киёст

دار فلان مهتر و بهمان کیاست

Аинрои хона бФлон маъданаст

اینرا خانه بفلان معدنست

Вонрои иқтоъ фалон рӯстост

وانرا اقطاع فلان روستاست

Ҳеҷ шаҳӣ бо ту наёрад чхид

هیچ شهی با تو نیارد چخید

Гарчи ки бо лашкар бе мунтаҳост

گرچه که با لشکر بی منتهاست

Таҳният овардани наздики ту

تهنیت آوردن نزدیک تو

Аз қабл мамлакат рай хатост

از قبل مملکت ری خطاست

Таҳният гетӣ гӯям туро

تهنیت گیتی گویم ترا

Зонка ҳамаи гетӣ чун рай турост

زانکه همه گیتی چون ری تراست

Гарчи нахоҳад дили ту он тест

گرچه نخواهد دل تو آن تست

Ҳар чаҳ бар аз хоку фурӯд аз самост

هر چه بر از خاک و فرود از سماست

Донам ва аз рои ту огаҳ шудам

دانم و از رای تو آگه شدم

Кин зи тавонгари дилӣ ва аз сахост

کاین ز توانگر دلی و از سخاست

Ҳеҷ малик нест дар айёми ту

هیچ ملک نیست در ایام تو

Кони мулкии нзтўи мар ӯро атост

کان ملکی نزتو مر او را عطاست

Хонаи бидинонгирӣ ҳама

خانه بیدینان گیری همه

Рости хуии ту чу хуй анбиёст

راست خوی تو چو خوی انبیاست

Ту чу сулаймонӣ ва рӯй чун сабо

تو چو سلیمانی و روی چون سبا

Ҳоҷиби ту осифи бен бар хёст

حاجب تو آصف بن بر خیاست

Неи неи ин лафз наёяд дуруст

نی نی این لفظ نیاید درست

Маънии ин лафз на бар муқтазост

معنی این لفظ نه بر مقتضاست

Осифи Тахтии зи сабо бар гирифт

آصف تختی ز سبا بر گرفت

Ту мулкии ковро сад чун сабост

تو ملکی کاو را صد چون سباست

Муъҷизаи давлати тест ӯу боз

معجزه دولت تست او و باز

Давлати ту муъҷизаи мстФост

دولت تو معجزه مصطفاست

Давлату иқболу бақои ту бод

دولت و اقبال و بقای تو باد

Чандон ин чарх Флкро бақост

چندان این چرخ فلکرا بقاست

Гуми бод аз рӯй замини онкасӣ

گم باد از روی زمین آنکسی

Коўрои меҳри ту з рӯй раёсат

کاورا مهر تو ز روی ریاست