зи офтоби ҷудо буд моҳи чандини шаб

ز آفتاب جدا بود ماه چندین شب

Ҳамеи давиди бгрдўн бар офтоби талаб

همی دوید بگردون بر آفتاب طلب

Хамида гашта зи ҳиҷрон ва зард гашта зи ғам

خمیده گشته ز هجران و زرد گشته ز غم

Назор гашта зи ишқу гудохтаи зи тъб

نزار گشته ز عشق و گداخته ز تعب

Чу офтоби талаб назд офтоб расед

چو آفتاب طلب نزد آفتاب رسید

Нишот кард ва тараб карду бўдҷои тараб

نشاط کرد و طرب کرد و بودجای طرب

Фурӯ нишаст бар офтоб ва равшан кард

فرو نشست بر آفتاب و روشن کرد

Биравӣ равшан ӯ чашми тира чун шаб

بروی روشن او چشم تیره چون شب

Чу моҳи длшдаҳ бо офтоби равшан рӯй

چو ماه دلشده با آفتاب روشن روی

Гузор кард бад-ӣни дарҳамии ду рӯз ва ду шаб

گذار کرد بدین درهمی دو روز و دو شب

Ситорагони ҳама огаҳ шуданду моҳи хаҷал

ستارگان همه آگه شدند و ماه خجل

зи ишқ ҳар ки хаҷал шуд азу мадори аҷаб

ز عشق هر که خجل شد از و مدار عجب

Бар осмони шаби дӯшини намози шоми пагоҳ

بر آسمان شب دوشین نماز شام پگاه

Фурӯ кашид барон рӯй ӯ кабӯди қсб

فرو کشید برآن روی او کبود قصب

Бараҳнаи гаштан рӯй ма аз ниқоби кабӯд

برهنه گشتن روی مه از نقاب کبود

Ҳалол кард бмо бар ҳаром карда раб

حلال کرد بما بر حرام کرده رب

Агар ки давр шуд аз офтоб моҳ равост

اگر که دور شد از آفتاب ماه رواست

зи даври гаштан ӯ тозаи гашти моҳи араб

ز دور گشتن او تازه گشت ماه عرب

Бад-ӣни тараби ҳамаи шаби дӯш то сипедаи бом

بدین طرب همه شب دوش تا سپیده بام

Ҳамеи зи кӯс ғарив омаду зи буқи шағаб

همی ز کوس غریو آمد و ز بوق شغب

Намози шоми ҳамаи некӯон ба ид шуданд

نماز شام همه نیکوان به عید شدند

Тараби кунону тамошои кунону хандони лаб

طرب کنان و تماشا کنان و خندان لب

Бунафшаи зулфи ман андар наме гуфтӣ

بنفشه زلف من اندر میانشان گفتی

Чу моҳ буд ва дигар некӯони ҳамаи кавкаб

چو ماه بود و دگر نیکوان همه کوکب

зи давр ҳар ки мар ӯро бидид перу ҷавон

ز دور هر که مر او را بدید پیر و جوان

Бхўбтр лақабӣ гуфт сидои мрҳб

بخوبتر لقبی گفت سیدا مرحب

Ба ид рафт бики ному бозгашти зи ид

به عید رفت بیک نام و بازگشت ز عید

Ниҳодаи халқи мар ӯро ҳазор гӯнаи лақаб

نهاده خلق مر او را هزار گونه لقب

Ҳаво ҳазор фузунасту мрмро ду ҳавост

هوا هزار فزونست و مرمرا دو هواست

Вазони ду давр надонам шудани бҳичи сабаб

وزان دو دور ندانم شدن بهیچ سبب

Ҳавои суҳбати он моҳрӯии ғолияи мӯӣ

هوای صحبت آن ماهروی غالیه موی

Ҳавои хизмати он хоҷаи бузурги насаб

هوای خدمت آن خواجه بزرگ نسب

Ҷалили Абдурразоқи Аҳмади онкии буриш

جلیل عبدالرزاق احمد آنکه برش

зи ҷон азиз таранд аҳли илму аҳли адаб

ز جان عزیز ترند اهل علم و اهل ادب

Умеди хизмати он хоҷаи пушт рост кунад

امید خدمت آن خواجه پشت راست کند

Бар он ксикаҳи мари ӯро замона кард аҳдб

بر آن کسیکه مر اورا زمانه کرد احدب

Каминаи мурғӣ каз боғ ӯ бдшт шавад

کمینه مرغی کز باغ او بدشت شود

зи чанги бози бмнқор бар кашад мхлб

ز چنگ باز بمنقار بر کشد مخلب

Бурузи маърака бо душмани худоӣ , алӣ

بروز معرکه با دشمن خدای، علی

Ба зулфиқор накард ончӣ ӯ кунад ба қсб

به ذوالفقار نکرد آنچه او کند به قصب

Гуҳӣ ки илм аФодт кунад суҷуд кунад

گهی که علم افادت کند سجود کند

зи баси фасоҳат ӯ пеш ӯ равони вҳб

ز بس فصاحت او پیش او روان وهب

Ситорагон ҳама хонанд ном ӯ ки буд

ستارگان همه خوانند نام او که بود

Бзири мураккаб ӯ бар кавокибу мсқб

بزیر مرکب او بر کواکب و مثقب

Чунонкии моҳи ҳаме орзӯ кунад ки буд

چنانکه ماه همی آرزو کند که بود

Мари асб ӯро ороиши лагоми вилб

مر اسب او را آرایش لگام ویلب

зи бими ҷўдши бухл аз ҷаҳон ҳазимат кард

ز بیم جودش بخل از جهان هزیمت کرد

Ҳазиматиро афсуни занандаи гашти ҳрб

هزیمتی را افسون زننده گشت هرب

Ато фузун кунад онгаҳ казу шӯии навмед

عطا فزون کند آنگه کزو شوی نومید

Гуноҳ беш кунад афв , чун гирифт ғазаб

گناه بیش کند عفو، چون گرفت غضب

Бузургвори атоҳои ӯ хтибоннд

بزرگوار عطاهای او خطیبانند

Ҳаме кунанд ва бар ҳар куҷо расанд хтб

همی کنند و بر هر کجا رسند خطب

Гузари наёбад бар баҳри ҷӯад ӯ хуршед

گذر نیابد بر بحر جود او خورشید

Агар замонаи бадви андари афканди збзб

اگر زمانه بدو اندر افکند زبزب

Аё сипеҳри барин мураккаби турои майдон

ایا سپهر برین مرکب ترا میدان

Чунонкии наҷм Зуҳал ҳаст мари турои мураккаб

چنانکه نجم زحل هست مر ترا مرکب

Мухолифони туро бар сипеҳр то бизӣанд

مخالفان ترا بر سپهر تا بزیند

Бурун наёяд ҳаргизи ситораи шани зи занб

برون نیاید هرگز ستاره شان ز ذنب

Агар мухолифи ту рузи нишонди андари боғ

اگر مخالف تو رز نشاند اندر باغ

Буқати бор , ънобр диҳад биҷои ънб

بوقت بار، عنابر دهد بجای عنب

Бидон замин ки бидонадяши ту гузашта буд

بدان زمین که بداندیش تو گذشته بود

Аҷаб набошад агар то абад наравед ҳуб

عجب نباشد اگر تا ابد نروید حب

Кулоҳи дорӣу дили дорӣу насаби дорӣ

کلاه داری و دل داری و نسب داری

Бад-ӣни се чиз буд фахри меҳтарони ағлаб

بدین سه چیز بود فخر مهتران اغلب

Бар осмони бринӣ бақадр вена на аҷаб

بر آسمان برینی بقدر وین نه عجب

Аҷабтар онкии бад-ӣни қадари нестии мъҷб

عجب تر آنکه بدین قدر نیستی معجب

Ту баҳри ҷўдӣу халқи ту анбар ва на шигифт

تو بحر جودی و خلق تو عنبر و نه شگفت

Аз онкӣ зойиш баҳраст анбари ашҳб

از آنکه زایش بحرست عنبر اشهب

Агар ба Нахшаби боди саховати ту вазад

اگر به نخشب باد سخاوت تو وزد

Макони зари бишавади хораи биркаи Нахшаб

مکان زر بشود خاره برکه نخشب

Чунонкигар ба ҳалаби маҷлиси ту ёд кунанд

چنانکه گر به حلب مجلس تو یاد کنند

Сиришта машк шавад хок бар замини ҳалаб

سرشته مشک شود خاک بر زمین حلب

Ҳамеша то ду ҷамодӣ буд пас ду рабиъ

همیشه تا دو جمادی بود پس دو ربیع

Буд паии ду ҷамодии равандаи моҳи раҷаб

بود پی دو جمادی رونده ماه رجب

Ҳамеша то набӯд хонаи Зуҳали мизон

همیشه تا نبود خانه زحل میزان

Чунон куҷо набӯд бурҷи муштарии ақраб

چنان کجا نبود برج مشتری عقرب

Ҷаҳони бкоми ту боду фалаки мутӣъи ту бод

جهان بکام تو باد و فلک مطیع تو باد

Мувофиқ аз ту броҳти адуи зи ту ба крб

موافق از تو براحت عدو ز تو به کرب

Хуҷастаи бодати ид ва чу иди боди мудом

خجسته بادت عید و چو عید باد مدام

Ҳамеша рӯзу шаби ту зи икдгри атиб

همیشه روز و شب تو ز یکدگر اطیب