Кӯси фурӯи кӯфти моҳи рӯзаи бикбор

کوس فرو کوفت ماه روزه بیکبار

Рӯза ниҳон кард лашкар аз пас девор

روزه نهان کرد لشکر از پس دیوار

Бар бт хомӯш бӯда гашти сухангӯӣ

بر بط خاموش بوده گشت سخنگوی

Мӯҳтасиби сарди сайри гашти зи гуфтор

محتسب سرد سیر گشت ز گفتار

Бодаи зи пинҳони ниҳод рӯй бмҷлс

باده ز پنهان نهاد روی بمجلس

Хезу бакори ойу кори маҷлиси бгзор

خیز و بکار آی و کار مجلس بگزار

Хонаи зи бегонагони хом тиҳӣ кун

خانه ز بیگانگان خام تهی کن

Бода рангин биор ва бар бт бурдор

باده رنگین بیار و بر بط بردار

Маст кун имрӯзи мрмро ва миндиш

مست کن امروز مرمرا و میندیش

Токии ҳушёр чанд бошам ҳушёр

تاکی هشیار چند باشم هشیار

Ҳокими шаръӣ ки менагирам ҳаргиз

حاکم شرعی که می نگیرم هرگز

Зоҳиди асрам ки рӯза дорам ҳамвор

زاهد عصرم که روزه دارم هموار

Зоҳидӣу ҳокимӣ бмн нарасида сет

زاهدی و حاکمی بمن نرسیده ست

Вар бирасад кори пеши гирами ночор

ور برسد کار پیش گیرم ناچار

Рӯзу шаби хешро кунам ба ду қисмат

روز و شب خویش را کنم به دو قسمت

Ҳар ду бикҷоӣ рост дорам чун тор

هر دو بیکجای راست دارم چون تار

Нармаки нармаки ҳамеи кашами ҳамаи шаб май

نرمک نرمک همی کشم همه شب می

Рӯз ба сад ранҷ вдрд дорам дастор

روز به صد رنج ودرد دارم دستار

Оем ва чун кх ба гӯша Эй биншинам

آیم و چون کخ به گوشه ای بنشینم

Пӯсти бики бор бар кашами зи стғФор

پوست بیک بار بر کشم ز ستغفار

Рост чу шаби гови гавани шўдбгризм

راست چو شب گاو گون شودبگریزم

Гӯям то дар нигаҳ кунанд ба мсмор

گویم تا در نگه کنند به مسمار

Орўзии хешро бихонам ва гӯям

آروزی خویش را بخوانم و گویم

Шаб ҳама бигузашт хези вдорўии хоби ор

شب همه بگذشت خیز وداروی خواب آر

Чун серум аз мастӣу зи хоби гарони гашт

چون سرم از مستی و ز خواب گران گشت

Дар кашам ӯро ба ҷомаи шабу Афшор

در کشم او را به جامه شب و افشار

Фаррухии охир нФоиаҳ гуфтӣу доне

فرخی آخر نفایه گفتی و دانی

Ин чаҳ сухани бўдпиши хоҷаи бикбор

این چه سخن بودپیش خواجه بیکبار

Хоҷаи Сайиди вакили султони бўсҳл

خواجه سید وکیل سلطان بوسهل

Онкии бадви саҳли гашти кор бар аҳрор

آنکه بدو سهل گشت کار بر احرار

Борхдои бузургвор ки ӯ буд

بارخدای بزرگوار که او بود

Фазлу адабро бтўъу табъи харидор

فضل و ادب را بطوع و طبع خریدار

Аҳли адабро ба хонаи барад ва ватан дод

اهل ادب را به خانه برد و وطن داد

Илму адабро Фзўдқимту миқдор

علم و ادب را فزودقیمت و مقدار

Хостаи хеши пеши халқ фидо кард

خواسته خویش پیش خلق فدا کرد

Хислати некӯӣ хеш кард падедор

خصلت نیکوی خویش کرد پدیدار

Барҳамаи гетӣ дар сарои кушодаи сет

برهمه گیتی در سرای گشاده ست

Пеши ҳамаи халқи бози рафтаи бикрдор

پیش همه خلق باز رفته بکردار

Халқи з ҳар сӯи ниҳода рӯй сӯй ӯ

خلق ز هر سو نهاده روی سوی او

Роҳи з анбӯҳ гашта чун раҳи бозор

راه ز انبوه گشته چون ره بازار

Ҳар ки дар ояд ҳаме сетанд бе манъ

هر که در آید همی ستاند بی منع

Ҳарки бихоҳад ҳамеи даройад бе бор

هرکه بخواهد همی درآید بی بار

Гарчи фаровон диҳад дилаши бнгирд

گرچه فراوان دهد دلش بنگیرد

Монда нагардад зи мол додан бисёр

مانده نگردد ز مال دادن بسیار

Имрӯзи оеи мутӣътар буд аз дай

امروز آیی مطیع تر بود از دی

Имсоли оеи кушодатар буд аз пор

امسال آیی گشاده تر بود از پار

Бор наад бар дил аз ҳамаи касу ҳаргиз

بار نهد بر دل از همه کس و هرگز

Бар дили душман ба зарра ӣӣ наниҳад бор

بر دل دشمن به ذره یی ننهد بار

Инат карӣмии бузургвор ки то буд

اینت کریمی بزرگوار که تا بود

Ҳечкасӣ зу дижам набӯд вдли озор

هیچکسی زو دژم نبود ودل آزار

Хстни дилро бхосаҳи марди ҷўонро

خستن دل را بخاصه مرد جوانرا

Эзад донад ки ҳавл бошаду душвор

ایزد داند که هول باشد و دشوار

Оре ҳар кас ки ном ҷӯяд бе шак

آری هر کس که نام جوید بی شک

Бо дил ва бо нафас кард бояд пайкор

با دل و با نفس کرد باید پیکار

Лоҷарам аз ҳар касе ки пурсӣ гуяд

لاجرم از هر کسی که پرسی گوید

Хоҷаи баҳри нек дар хурасту сазовор

خواجه بهر نیک در خورست و سزاوار

Рӯзаш ҳамвора неки боду бҳрник

روزش همواره نیک باد و بهرنیک

Дастрасаши бод то ҳаме будаш кор

دسترسش باد تا همی بودش کار