Дилам ҳаме нашавад бар фироқи ёри сабур

دلم همی نشود بر فراق یار صبور

Ҳаме бихоҳад пурсидану салом аз давр

همی بخواهد پرسیدن و سلام از دور

Агар фироқ бихоҳад дили ман аз пас васл

اگر فراق بخواهد دل من از پس وصل

Маломаташ накунам балки дорамаш маъзӯр

ملامتش نکنم بلکه دارمش معذور

зи кому орзӯ ӣ хеши гум шудаи сети дилам

ز کام و آرزو‌ی خویش گم شده‌ست دلم

Аҷаби мадор ки ғамнок бошаду ранҷур

عجب مدار که غمناک باشد و رنجور

Ҳазор ёр бар ӯ арза кардаам пас аз ӯ

هزار یار بر او عرضه کرده‌ام پس از او

Нахоҳад ва напазирад ҳаме ба ҷаҳлу ғурур

نخواهد و نپذیرد همی به جهل و غرور

Алоҷи дарди дили ман висол ва дидан ӯст

علاج درد دل من وصال و دیدن اوست

Чунонкии сикии дору ӣ мардуми махмур

چنانکه سه‌یکی دارو‌ی مردم مخمور

Ду чашми ман чу ду чархишат кард фурқат ӯ

دو چشم من چو دو چرخشت کرد فرقت او

Ду дидаи ҳамчу ба чархишати донаи ангур

دو دیده همچو به چرخشت دانه انگور

Дар ин ҷаҳони ту зи ман дардноктар мшнос

در این جهان تو ز من دردناک‌تر مشناس

Ки дард дорам ва афтодаам зи дармони давр

که درد دارم و افتاده‌ام ز درمان دور

НФўри гашти нишот аз дили ману дили ман

نفور گشت نشاط از دل من و دل من

Бидон хуши сет казу мадҳ хоҷа нест нФўр

بدان خوش‌ست کزو مدح خواجه نیست نفور

Бузургвори ҳусайни алӣ ки модҳ ӯ

بزرگوار حسین علی که مادِح او

Ҳар ончӣ гуяд дар мадҳ ӯ набошад зӯр

هر آنچه گوید در مدح او نباشد زور

Карими табъӣ , озодае , худованд ӣ

کریم طبعی‌، آزاده‌ای، خداوند‌ی

Ки халқ яксар азу шокир над ва ӯ мшкўр

که خلق یکسر ازو شاکر‌ند و او مشکور

Сахои биҷои сипоҳи сету табъ ӯ малики сет

سخا به جای سپاه‌ست و طبع او ملک‌ست

Ҳунар ба манзалати ганҷу даст ӯ ганҷур

هنر به منزلت گنج و دست او گنجور

зи баси ато ки диҳад , ҳар ки зу атои бастад

ز بس عطا که دهد، هر که زو عطا بستد

Гумони барад ки ман ӯро шарикаму брхўр

گمان برد که من او را شریکم و برخور

Чунонкӣ дар сайри анбиёи сет дар хур ӯ

چنانکه در سیر انبیا‌ست در خور او

Китобҳо мутавотир ҳаме шавад мстўр

کتاب‌ها متواتر همی‌ شود مسطور

Ба хоста нашавад ғарра ва ба моли шигифт

به خواسته نشود غره و به مال شگفت

Ки номҷу ӣ нагардад ба хостаи мағрур

که نامجو‌ی نگردد به خواسته مغرور

Баннои маҷди ҳаме бар кашад ба моҳ ва набӯд

بنای مجد همی برکشد به ماه و نبوَد

Фирефта ба банно бар кашӣдан ва ба қусӯр

فریفته به بنا برکشیدن و به قصور

Ҳазор дар слтши камтарини ксўр буд

هزار در صلتش کمترین کسور بود

Ба нодарра битавон ёфт дар атои ши ксўр

به نادره بتوان یافت در عطا‌ش کسور

Касе ки бошад маҷҳӯли ному хомли зикр

کسی‌که باشد مجهول نام و حامل ذکر

Ба зикр ӯ шавад андари ҷаҳони ҳамаи мазкӯр

به ذکر او شود اندر جهان همه مذکور

Ҳар онкии одат ӯ бар гирифту мазҳаб ӯ

هر آنکه عادت او برگرفت و مذهب او

Ба неки ху ӣӣ маърӯф гардаду машҳур

به نیک‌خو‌یی معروف گردد و مشهور

Ман онкасам ки марои ҳеҷ кас ҳаме нашнохт

من آن کسم که مرا هیچ‌کس همی‌ نشناخت

Ба маҷлису назар ӯ шудам чунин манзур

به مجلس و نظر او شدم چنین منظور

Ба Балх намебишитофтам ба хизмат ӯ

به بلخ‌ِ بامی بشتافتم به خدمت او

Чунон куҷои мтнбӣ ба хизмати кофур

چنان کجا متنبی به خدمت کافور

Азу ба хонаи худ буд бози гаштани ман

ازو به خانه خود بود باز گشتن من

Чу бозгаштани Мӯсо ба хона аз ки тавр

چو بازگشتن موسی به خانه از کُه طور

Ба як ато ки маро дод бениёз шудам

به یک عطا که مرا داد بی‌نیاز شدم

Чу подшоҳон бар ком дил шудам Мансур

چو پادشاهان بر کام دل شدم منصور

Тавонгари м ба ғулому тавонгарам ба сутур

توانگر‌م به غلام و توانگرم به ستور

Тавонгарам ба нишоту тавонгарам ба сарвар

توانگرم به نشاط و توانگرم به سرور

Либоси ман ба ба баҳорони зтузӣ ва қсб аст

لباس من به بهاران ز توزی و قصب است

Ба тир моҳ хаз қӣматӣу қзу смўр

به تیر ماه خز قیمتی و قزّ و سمور

Бисоти ғолӣ рӯмӣ фикандаам ду се ҷой

بساط غالی رومی فکنده‌ام دو سه جای

Дар он замон ки ба сӯе фикандаам мҳФўр

در آن زمان که به سویی فکنده‌ام محفور

Чу тори гӯйӣ окандаам зи неъмат ӯ

چو تار گویی آکنده‌ام ز نعمت او

Сароу хонаи холии зи чиз чун танбур

سرا و خانهٔ خالی ز چیز چون تنبور

Шуд он замон ки шабу рӯзи хона ҳо шудамӣ

شد آن زمان که شب و روز خانه‌ها شدمی

Ба тамаъи рӯзӣ , ҳамчун ба тамаъи донаи туюр

به طمع روزی‌، همچون به طمع دانه طیور

Марои аноят ӯ аз ъно ва ғам барраанд

مرا عنایت او از عنا و غم برهاند

Ҳаме набояд кардани зи баҳри қӯти бкўр

همی نباید کردن ز بهر قوت بُکور

Чаҳ узр бошад гар тозем баҳам накунам

چه عذر باشد گر تازیم به هم نکنم

Ба мадҳ ӯ суханоне чу лؤлؤи мансур

به مدح او سخنانی چو لؤلؤ منثور

Ҳам андарин суханонами ман ва гувоҳ мананд

هم اندرین سخنانم من و گواه منند

Мақдамону бузургони ҳазрати маъмур

مقدمان و بزرگان حضرت معمور

Чу ман мдиҳш бар гирами онкӣ ҳосид ӯст

چو من مدیحش برگیرم آنکه حاسد اوست

Ба хашм гуяд Довӯд барграфт збўр

به خشم گوید داود برگرفت زَبور

зи ҳосиди анаши ҳамеи ман ҳазар надонам кард

ز حاسد‌انش همی من حذر ندانم کرد

Вгрчаҳ донам бошанд душманонаши ҳзўр

وگرچه دانم باشند دشمنانش حذور

Бузургвор чун ӯро ҳасуд кам набӯд

بزرگوار چون‌ او را حسود کم نبوَد

Ман инки гуфтам гуфта сет чанд раҳи дастур

من اینکه گفتم گفته‌ست چند ره دستور

Худои Носир ӯ бод то ҷаҳон бошад

خدای ناصر او باد تا جهان باشد

Ҳамеша давлат ӯ қоҳиру адуи мақҳур

همیشه دولت او قاهر و عدو مقهور

Хуҷастаи бод бар ӯ меҳргону иди шариф

خجسته باد بر او مهرگان و عید شریف

Дилаш ба иди шариф ва ба меҳргони масрур

دلش به عید شریف و به مهرگان مسرور

Маро ба дидан ӯ шодмон кунод худоӣ

مرا به دیدن او شادمان کناد خدای

Ки хастаи дил шудаам то азу шудам маҳҷӯр

که خسته دل شده‌ام تا ازو شدم مهجور

Агарчӣ ҳазрати султон ба чашми ман фалаки сет

اگرچه حضرت سلطان به چشم من فلک‌ست

Ба ҷони хоҷа ки бе ӯ ҳаме надорад нур

به جان خواجه که بی او همی ندارد نور