То гирифтам снмои васли ту фархунда ба фол

تا گرفتم صنما وصل تو فرخنده به فال

Ҷуз ба шодии нспрдми шабу рӯзи вмаҳу сол

جز به شادی نسپردم شب و روز ومه و سال

Чаҳ буд фолии фархундатар аз дидани дӯст

چه بود فالی فرخنده تر از دیدن دوست

Чаҳ буд рӯзии пирӯзтар аз рӯзи висол

چه بود روزی پیروزتر از روز وصال

Бинии он зулфи сиёҳ аз бар он рӯй чу моҳ

بینی آن زلف سیاه از بر آن روی چو ماه

Ки баҳри дӣданӣ аз меҳраши ваҷди орму ҳол

که بهر دیدنی از مهرش وجد آرم و حال

Ҷаъди ту ҷим нау сӯрат ӯ сӯрати ҷим

جعد تو جیم نه و صورت او صورت جیم

Зулфи ту дол на всўрт ӯ сӯрати дол

زلف تو دال نه وصورت او صورت دال

Ҳам зи ҷими сари зулфи тўхрўши ушшоқ

هم ز جیم سر زلف توخروش عشاق

Ҳамаи зи доли сари зулфи ту фиғони абдол

همه ز دال سر زلف تو فغان ابدال

Бӯсае аз лаб ту хоҳаму шеър аз лаби ту

بوسه ای از لب تو خواهم و شعر از لب تو

Ки шукри бӯсаи нигорӣу ғзлгўии ғизол

که شکر بوسه نگاری و غزلگوی غزال

Ман ғзлгўии туами тотўи ғзлхўони манӣ

من غزلگوی توام تاتو غزلخوان منی

эй ғзлгўии ғзлхўони ғзлхўоаҳи бибол

ای غزلگوی غزلخوان غزلخواه ببال

Мари турои баси нбўдончаҳи сифот ту кунам

مر ترا بس نبودآنچه صفات تو کنم

Восифи тести мдиҳи малики хуби хисол

واصف تست مدیح ملک خوب خصال

Мейри Маҳмӯди малики зодаи Маҳмӯди сайр

میر محمود ملک زاده محمود سیر

Шоҳи Маҳмӯди малики фараи Маҳмӯди фаъол

شاه محمود ملک فره محمود فعال

Онкӣ бар миллат ва бар давлат аминасту ямин

آنکه بر ملت و بر دولت امینست و یمین

Онкӣ бо нусрат ва бо фатҳ қаринасту ҳам?ил

آنکه با نصرت و با فتح قرینست و همال

Он куҷои теғаш аз крги фурӯди оради ишк

آن کجا تیغش از کرگ فرود آرد یشک

Он куҷои гурзаш бар пели фурӯи кӯбади ёл

آن کجا گرزش بر پیل فرو کوبد یال

эй ҷаҳондори баланди ахтари покизаи гуҳар

ای جهاندار بلند اختر پاکیزه گهر

эй мухолифи шукри рўзмзни душмани мол

ای مخالف شکر روزمزن دشمن مال

Шери арғндаҳ агар пеш ту ояд ба набард

شیر ارغنده اگر پیش تو آید به نبرد

Пели ошуфта агар гирди ту грддбаҳи ҷидол

پیل آشفته اگر گرد تو گرددبه جدال

Пели паии хастаи самсом ту бинад андом

پیل پی خسته صمصام تو بیند اندام

Шери перояи асбон ту бинад чангол

شیر پیرایه اسبان تو بیند چنگال

Гар адуии ту з рӯйаст чу рӯй ту бидид

گر عدوی تو ز رویست چو روی تو بدید

Аз наҳиф ту шавад нарм чу молидаа дўол

از نهیب تو شود نرم چو مالیده دوال

Кист он кас ки сар аз тоъати ту боз кашад

کیست آن کس که سر از طاعت تو باز کشد

Ки на чун аилки оидстаҳ ва чун чипол

که نه چون ایلک آیدسته و چون چیپال

Ҳар куҷои рзмгаҳи ту буд аз душмани ту

هر کجا رزمگه تو بود از دشمن تو

Майли томил буд дашти зи хӯни моломол

میل تامیل بود دشت ز خون مالامال

Эзад аз ҷумлаи шоҳони замона бтў кард

ایزد از جمله شاهان زمانه بتو کرد

Қарматии куштан ва бардоштан расми маҳол

قرمطی کشتن و برداشتن رسم محال

Лоҷарами ҳамчуи сулаймони паямбар бтў дод

لاجرم همچو سلیمان پیمبر بتو داد

Ҳар ду олам ба накӯи сирату некӯи аъмол

هر دو عالم به نکو سیرت و نیکو اعمال

Аинҷҳони мамлакат рондан комасту ҳаво

اینجهان مملکت راندن کامست و هوا

Вонҷҳони ҷинату дидори худои мутаъол

وآنجهان جنت و دیدار خدای متعال

То бад-ӣни гетии номи малику малик буд

تا بدین گیتی نام ملک و ملک بود

Аз сарой ту нахоҳад гашти ин малики завол

از سرای تو نخواهد گشت این ملک زوال

Маликои томлкон аз ту ҳаме ёд кунанд

ملکا تاملکان از تو همی یاد کنند

Хештанро нашносанд ҳамеи малику ҷалол

خویشتن را نشناسند همی ملک و جلال

Кист андари ҳамаи олам чу ту дигари мулкӣ

کیست اندر همه عالم چو تو دیگر ملکی

Мамлакати бахшу фалаки ҷунбишу хуршеди мисол

مملکت بخش و فلک جنبش و خورشید مثال

Андари он вақт ки рустам ба ҳунар ном гирифт

اندر آن وقت که رستم به هنر نام گرفت

Ҷанг , бозии бадви мардони ҷаҳони сусти скол

جنگ، بازی بدو مردان جهان سست سکال

Гар бад-ӣни вақт ки ту разм кунӣ , зинда шавад

گر بدین وقت که تو رزم کنی، زنده شود

Тири таркони туро бӯса диҳад рустами зол

تیر ترکان ترا بوسه دهد رستم زال

Озмоишрогар тири ту бар пели занӣ

آزمایش را گر تیر تو بر پیل زنی

з дигар сӯй чу ҷӯянд биёбанд нсол

ز دگر سوی چو جویند بیابند نصال

Марғзорӣ ки буд сайди гуҳи ту шабу рӯз

مرغزاری که بود صید گه تو شب و روز

Аз тани шери ҳаме сайр кунад бачаи школ

از تن شیر همی سیر کند بچه شکال

Боз каз дасти ту пурд нашигифт ар бҳўо

باز کز دست تو پرد نشگفت ار بهوا

Ба ду чанголи зи симурғи бёҳнҷди бол

به دو چنگال ز سیمرغ بیاهنجد بال

Гарчи напазирад нақши об , чу бнўи шат касе

گرچه نپذیرد نقش آب، چو بنو شت کسی

Нақши номи ту падед ояд аз оби зулол

نقش نام تو پدید آید از آب زلال

Ҳар ки наздики ту мадҳи орад озурда шавад

هر که نزدیک تو مدح آرد آزرده شود

Аз паии бурдани он зар ки бошад ба ҷувол

از پی بردن آن زر که باشد به جوال

Чун худованди сахо дар каф родтў бидид

چون خداوند سخا در کف رادتو بدید

Гуфт бо бахшиши ту бас набӯд байти алмол

گفت با بخشش تو بس نبود بیت المال

Кӯҳи ғазнӣни зи пай онкӣ бубахшӣ ба мурод

کوه غزنین ز پی آنکه ببخشی به مراد

Зари рўиндаҳ падед оварад аз санги ҷибол

زر روینده پدید آورد از سنگ جبال

Чашми бедил ба сӯй дидан дилбар накунад

چشم بیدل به سوی دیدن دلبر نکند

Майли зонсон ки кунӣ гӯш ба овози савол

میل زانسان که کنی گوش به آواز سؤال

Умароро набӯд номи накӯи ҷуз ба се чиз

امرا را نبود نام نکو جز به سه چیز

Ҷуз аз ин нест ҷузи он кин ҳамаро дар ҳамаи ҳол

جز از این نیست جز آن کاین همه را در همه حال

Дайни покизау мардонагӣу табъи ҷавод

دین پاکیزه و مردانگی و طبع جواد

Венаи се чиз аз ту расидаи сет ба ғоёти камол

وین سه چیز از تو رسیده ست به غایات کمال

То чу кофур шавад рӯй ҳавои вақти хазон

تا چو کافور شود روی هوا وقت خزان

То чу пирӯза шавад рӯй замини вақти шимол

تا چو پیروزه شود روی زمین وقت شمال

То буд коми дил ва наҳиммат маҳҷӯрони васл

تا بود کام دل و نهمت مهجوران وصل

То буд зинати рухсораи маъшӯқони хол

تا بود زینت رخساره معشوقان خال

Подшои бодӣ бо ромишу оромиши дил

پادشا بادی با رامش و آرامش دل

Ошнои бодӣ бо давлату иқболу ҷалол

آشنا بادی با دولت و اقبال و جلال