То хазон тохтан оварад сӯии боди шимол

تا خزان تاختن آورد سوی باد شمال

Ҳмчўсрмоздаҳ бо зилзилаи гашти оби зулол

همچو سرمازده با زلزله گشت آب زلال

Бодбри боғи ҳаме арза кунад зари айёр

باد بر باغ همی عرضه کند زر عیار

Абри бркўаҳи ҳамеи тӯдаи кндсими ҳалол

ابر بر کوه همی توده کند سیم حلال

Ҳар замони боғ ба зроб фурӯ шавед рӯй

هر زمان باغ به زر آب فرو شوید روی

Ҳар замони кӯҳ ба симоби фурӯи пӯшади ёл

هر زمان کوه به سیماب فرو پوشد یال

Маъдан зоғ шуд , оромгаҳи Кебеку тзрў

معدن زاغ شد، آرامگه کبک و تذرو

Маскан шер шуд , овардгаи гӯру ғизол

مسکن شیر شد، آوردگه گور و غزال

Шери хорони рузонро бибареданд гулӯ

شیرخواران رزان را ببریدند گلو

То рузони тофтаи гаштанду бгштнд аз ҳол

تا رزان تافته گشتند و بگشتند از حال

Хӯнҳошон ба таассуби бкшиднд ба ҷаҳд

خون‌هاشان به تعصب بکشیدند به جهد

Сохтанд аз пай ҳар қатраи ҳисории зи суфол

ساختند از پی هر قطره حصاری ز سفال

Ҳар ҳисорӣ ки аз он хӯнҳо пари гашти ҳаме

هر حصاری که از آن خون‌ها پر گشت همی

Меҳр карданд ва супурданд ба дасти мау сол

مهر کردند و سپردند به دست مه و سال

Чун касе кӣнаи зи хўнризи рузони бознхўост

چون کسی کینه ز خونریز رزان بازنخواست

Хӯнашони гашти бнздики хирадманди ҳалол

خونشان گشت به نزدیک خردمند حلال

Гар ҳалоласт ҳлолист каз он нест гзир

گر حلال است حلالی‌ست کز آن نیست گزیر

Вар ҳаромаст ҳромист каз ва нест вабол

ور حرام است حرامی‌ست کز او نیست وبال

Гар ҳаромаст аз онаст ки хўнист на ҳақ

گر حرام است از آن است که خونی‌ست نه حق

Ҳақи он хӯн ба мғнӣ бирасонем аз мол

حق آن خون به مغنی برسانیم از مال

Мо ба шодӣ ҳама гӯйем ки Эй равад бмўӣ

ما به شادی همه گوییم که ای رود بموی

Мобаҳи пидром ҳаме гӯйем эй зер бинол

ما به پدرام همی گوییم ای زیر بنال

Мутрибони тараби ангези навозандаи наво

مطربان طرب‌انگیز نوازنده نوا

Монўозндаҳи мадҳи малики хуби хисол

ما نوازندهٔ مدح ملک خوب‌خصال

Фахри давлат ки дувал бар дар ӯ ҷӯяд ҷой

فخر دولت که دول بر در او جوید جای

БўолмзФр ки зафар бар дар ӯ ёбад ҳол

بوالمظفر که ظفر بر در او یابد هال

Хусрави шери дили пилтани дарёи даст

خسرو شیردل پیل‌تن دریا‌دست

Шоҳи гирди афкани лашкари шикани душмани мол

شاه گُردافکن لشکرشکن دشمن‌مال

Онкӣ бо ҳиммат ӯ чархи барин ҳамчуи замин

آنکه با همت او چرخ برین همچو زمین

Онкӣ бо ҳайбат ӯ шери ърини ҳамчуи школ

آنکه با هیبت او شیر عرین همچو شکال

эй на ҷамшеду бсдри андари ҷамшеди сайр

ای نه جمشید و به صدر اندر جمشید سیر

эй на хуршеду ббзми андари хуршеди фаъол

ای نه خورشید و به بزم اندر خورشید فعال

Ҳеҷ соил накунад аз ту саволӣ ки на зуд

هیچ سایل نکند از تو سؤالی که نه زود

Сӯй ӯ симӣ тозон нашавад пеши савол

سوی او سیمی تازان نشود پیش سؤال

Гар ба нолӣ бар теғат бинагоранд ба мӯӣ

گر به نالی بر تیغت بنگارند به موی

Соя андар фиканд бар сари пели он як на?ил

سایه اندر فکند بر سر پیل آن یک نال

Зери он соя ба оби андар агар бар гузарад

زیر آن سایه به آب اندر اگر بر گذرد

Ҳамчунон хяши зама реза шавад моҳии вол

همچنان خیش ز مه ریزه شود ماهی وال

Марғзорӣ ки фусилаи гуҳи асбони ту гашт

مرغزاری که فسیله‌گه اسبان تو گشت

Шер конҷо бирасад хиради бхоиди чангол

شیر کانجا برسد خرد بخاید چنگال

Гӯсфандӣ ки рух аз доғи ту ороста кард

گوسفندی که رخ از داغ تو آراسته کرد

Аждаҳои болаш ва болин кунадаш аз дунбол

اژدها بالش و بالین کندش از دنبال

То хабар шуд сӯии симурғ ки бозони туро

تا خبر شد سوی سیمرغ که بازان ترا

Аз адимсти бпои андар бар бастаи дўол

از ادیم است به پای اندر بر بسته دوال

Рашки онро ки ба бозони ту монанд шавад

رشک آن را که به بازان تو مانند شود

Баст бар пои дўолӣ ва бар ӯ гашти вабол

بست بر پای دوالی و بر او گشت وبال

Вақти парвозаш бар пои дўол андар монад

وقت پروازش بر پای دوال اندر ماند

Зон мар ӯро натавон дидкаҳи бстстши бол

زان مر او را نتوان دید که بستستش بال

эй амӣрӣ ки туро даҳр напарварда қарин

ای امیری که ترا دهر نپرورده قرین

эй саворӣ ки турои дидаи надидаи сети ҳам?ил

ای سواری که ترا دیده ندیده‌ست همال

Ман сногўӣу тўзибои саноеу бФхр

من ثناگوی و تو زیبای ثنایی و به فخر

Ҳар замони сари бФрозми Бамёни амсол

هر زمان سر بفرازم به میان امثال

эй амӣрӣ ки турои даҳр шараф доду надод

ای امیری که ترا دهر شرف داد و نداد

Ҷузи бтўи мамлакати иззати воқболу ҷалол

جز به تو مملکت عزت و اقبال و جلال

Мадҳи ту ҳар ки чу ман гуфт з ту ёфт наво

مدح تو هر که چو من گفت ز تو یافت نوا

эй ки аз ҷўдтў бошанд ҷаҳонӣ ба навол

ای که از جود تو باشند جهانی به نوال

Зебад ар ман ба мдиҳи ту малик фахр кунам

زیبد ار من به مدیح تو ملک فخر کنم

Хотири андари хури васфи ту расонам ба камол

خاطر اندر خور وصف تو رسانم به کمال

Кандар он рӯз ки ман мадҳи ту оғоз кунам

کاندر آن روز که من مدح تو آغاز کنم

Офтоб аз сари ман майл нагирад ба завол

آفتاب از سر من میل نگیرد به زوال

Маликои асби туу зари туу халъати ту

ملکا اسب تو و زر تو و خلعت تو

Бандаро назд ахлои бФзўдсти ҷалол

بنده را نزد اخلا بفزودست جلال

Он каммияти гуҳариро ки тўдодӣ ба раҳе

آن کمیت گهری را که تو دادی به رهی

Ҷуз ба шаш мехи варо наъл набандад нъол

جز به شش میخ ورا نعل نبندد نعال

Аз бар санг варо ронад наёрам ки ҳаме

از بر سنگ ورا راند نیارم که همی

Санги зери сам ӯ реза шавад чун слсол

سنگ زیر سم او ریزه شود چون صلصال

Гӯйӣ ӯ бўр самандаст ва манам бежани Гев

گویی او بور سمند است و منم بیژن گیو

Гӯйӣ ӯ Рахш бузургаст вмнми рустами зол

گویی او رخش بزرگ است و منم رستم زال

То чу ҷаъди санамони доира гаван бошад ҷим

تا چو جعد صنمان دایره‌گون باشد جیم

То чу пушти шмнони пушт бахам бошад дол

تا چو پشت شمنان پشت به خم باشد دال

То чу одинаи басар барда шуд ояд шанбе

تا چو آدینه به سر برده شد آید شنبه

То чу моҳ рамазон бугзарад ояд шавол

تا چو ماه رمضان بگذرد آید شوال

Шодбош эй малики поки дили поки гуҳар

شاد باش ای ملک پاکدل پاک‌گهر

Коми рон эй малики неки хуии неки хисол

کام ران ای ملک نیک‌خوی نیک‌خصال

Меҳргони ҷашни Фаридуни малики фаррухи бод

مهرگان جشن فریدون ملک فرخ باد

Бар ту эй ҳамчуи Фаридуни малики фаррухи фол

بر تو ای همچو فریدون ملک فرخ‌فال

Давлати вмлки ту поянда вто ҳаст ҷаҳон

دولت و ملک تو پاینده و تا هست جهان

Бҷҳони давлату малики ту мубиноади завол

به جهان دولت و ملک تو مبیناد زوال

Ахтари бахти ту масъӯд ва наёяд ҳаргиз

اختر بخت تو مسعود و نیاید هرگز

Ахтари бахти бади андеши ту беруни зу бол

اختر بخت بداندیش تو بیرون ز وبال

Бҷҳони бодии пайваста ва аз даври фалак

به جهان بادی پیوسته و از دور فلک

Баҳраи ту тараби вбҳри бидонадяши малол

بهرهٔ تو طرب و بهر بداندیش ملال