Рӯзи хуши гашту ҳавои софии вгитии хуррам

روز خوش گشت و هوا صافی وگیتی خرم

Обҳо ҷорӣ ва май равшан ва дилҳо бе ғам

آبها جاری و می روشن و دلها بی غم

Боғи пиндории лашкар гуҳ мейраст ки нест

باغ پنداری لشکر گه میرست که نیست

Нохунии холӣ аз мтрду мнҷўқу илм

ناخنی خالی از مطرد و منجوق و علم

Хок ҳар рӯзӣ беатр ҳаме гирад буи

خاک هر روزی بی عطر همی گیرد بوی

Осмон ҳар шаб бе абри ҳамеи боради нам

آسمان هر شب بی ابر همی بارد نم

Бар ҳар ангушти замини гӯйӣ ҳар рӯзи мудом

بر هر انگشت زمین گویی هر روز مدام

Дасти наққоши ҳаме нақш нагорд ба қалам

دست نقاش همی نقش نگارد به قلم

Ҳар куҷо дарнигарӣ сабзаи бўдпиши ду чашм

هر کجا در نگری سبزه بودپیش دو چشم

Ҳар куҷо дар гузарии гули сипарии зери қадам

هر کجا در گذری گل سپری زیر قدم

Кошкӣ хусрави ғазнӣни сӯй ғазнӣн равадӣ

کاشکی خسرو غزنین سوی غزنین رودی

Ки раҳи ғазнӣн хуррам шуду ғазнӣни хуррам

که ره غزنین خرم شد و غزنین خرم

Бар кашиданд ба кҳсораҳи ғазнӣни дебо

بر کشیدند به کهساره غزنین دیبا

Дар навиштанд зи кҳпоиаҳи ғазнӣни млҳм

در نوشتند ز کهپایه غزنین ملحم

Кӯҳи ғазнӣни зи паии хусрави зари зоди ҳаме

کوه غزنین ز پی خسرو زر زاد همی

Зояд имрӯзи ҳамеи зумурради вёқўти баҳам

زاید امروز همی زمرد ویاقوت بهم

Бар лаб равад вдри боғи амир аз гули нав

بر لب رود ودر باغ امیر از گل نو

Гстридаҳи сети ту пиндории вшии муаллим

گستریده ست تو پنداری وشی معلم

Ману ғазнӣн ва лаб равад ва дар боғи амир

من و غزنین و لب رود و در باغ امیر

Чаҳ дар боғи амир ва чаҳ дар боғи Ирам

چه در باغ امیر و چه در باغ ارم

Бодаи лаъл ба дасти андар чун лаъли ақиқ

باده لعل به دست اندر چون لعل عقیق

Соқии турфа ба пеши андар чун турфаи санам

ساقی طرفه به پیش اندر چون طرفه صنم

Гоҳ гӯйем ки чангӣ ! ту ба чанги андари ёз

گاه گوییم که چنگی! تو به چنگ اندر یاز

Гоҳ гӯйем ки ное ! ту ба ноӣ андари дам

گاه گوییم که نایی! تو به نای اندر دم

Шодмонаи ману ёрони ман аз хизмати мейр

شادمانه من و یاران من از خدمت میر

Ҳар яке сохта аз хизмат ӯ моли вхдм

هر یکی ساخته از خدمت او مال وخدم

Неъмати мейр ҳаме гуяд биншин ва бихӯр

نعمت میر همی گوید بنشین و بخور

Давлати мейри ҳамеи гўидбгрозу бчм

دولت میر همی گویدبگراز و بچم

Давлати мейри муаййиди писари Носири дайн

دولت میر مؤید پسر ناصر دین

Ъзди давлати Юсуфи сипаҳи орои аҷам

عضد دولت یوسف سپه آرای عجم

Онкии аўтобаҳи сипаҳи дорӣ бар басти камар

آنکه اوتابه سپه داری بر بست کمر

Гуми шдоз рӯй замини ному нишони рустам

گم شداز روی زمین نام و نشان رستم

Шаҳриёрони замини номварони кайҳон

شهریاران زمین ناموران کیهان

Ҳама хоҳанд ки гирданд мар ӯро зҳшм

همه خواهند که گردند مر او را زحشم

Номдорони ҷаҳони хоки пай мейр мананд

نامداران جهان خاک پی میر منند

Ҳама хоҳанд ки бошанд мари ӯрои зхдм

همه خواهند که باشند مر اورا زخدم

Чашм ва рӯй ҳамаи мейрону бузургон сӯй ӯст

چشم و روی همه میران و بزرگان سوی اوست

Чун буд рӯй ҳамаи ҷаннатӣони сӯии ҳарам

چون بود روی همه جنتیان سوی حرم

Гар ба разм ояд , гӯйӣ ки ба разм омад сом

گر به رزم آید، گویی که به رزم آمد سام

Вар ба базм ояд , гӯйӣ ки ба базм омад ҷам

ور به بزم آید، گویی که به بزم آمد جم

Он мубориз ки бар омоҷи дугон чарх кашид

آن مبارز که بر آماج دوگان چرخ کشید

Натавонад ки диҳад нарм камонашро хам

نتواند که دهد نرم کمانش را خم

Қалъа холӣ кунад аз хасми зибри даст ба тир

قلعه خالی کند از خصم زبر دست به تیر

Ҳамчу холӣ кунад аз шер ба шамшери аҷм

همچو خالی کند از شیر به شمشیر اجم

Андари он кишвари кӯи теғ бар оради зи ниёам

اندر آن کشور کو تیغ بر آرد ز نیام

Каси напардозади як рӯз ба сур аз мотам

کس نپردازد یک روز به سور از ماتم

На қавӣ дил кунад афканда ӯро тъўиз

نه قوی دل کند افکنده او را تعویذ

На сухангӯӣ кунад хаста ӯро марҳам

نه سخنگوی کند خسته او را مرهم

Сиктаро монад саҳму фазаъаши рӯзи набард

سکته را ماند سهم و فزعش روز نبرد

Ки бики соъат бар мард фурӯ гирад дам

که بیک ساعت بر مرد فرو گیرد دم

Шери ғурранда ки ӯро дид аз ҳайбат ӯ

شیر غرنده که او را دید از هیبت او

Пеш ӯ гардад чун мори хазнда ба шикам

پیش او گردد چون مار خزنده به شکم

Одиласт ӯ ба ҳамаи рӯеи вози дўкФ ӯ

عادلست او به همه رویی واز دوکف او

Рӯз вшб бошад бархуоста бедоду ситам

روز وشب باشد برخواسته بیداد و ستم

Дахли Эрони замӣ аз бахшиш ӯ ноед беш

دخل ایران زمی از بخشش او ناید بیش

Малики Эрони замӣ аз ҳиммат ӯ ояд кам

ملک ایران زمی از همت او آید کم

Ҳимматӣ дорад олӣ ва дилӣ дорад род

همتی دارد عالی و دلی دارد راد

Одатии хубу хуии некӯи вароеи муҳкам

عادتی خوب و خویی نیکو ورایی محکم

Каф ӯро натавон кардан монанди ба абр

کف او را نتوان کردن مانند به ابر

Дил ӯро натавон кардан монанди ба ӣам

دل او را نتوان کردن مانند به یم

Вари Тогое ки дил ӯ чу имст , ин ғалатаст

ور توگویی که دل او چو یمست، این غلطست

Кандар он моҳӣ ва мораст ва дарин ҷӯаду карам

کاندر آن ماهی و مارست و درین جود و کرم

Вари ту гӯйӣ ки кафи мейр чу абраст хатост

ور تو گویی که کف میر چو ابرست خطاست

Каз кафи мейри дирами борад ва аз абри дайм

کز کف میر درم بارد و از ابر دیم

Ин ки ман гуфтам зон ҳар ду фаровон битарсат

این که من گفتم زان هر دو فراوان بترست

Ки кафи родаш динор фишонд на дирам

که کف رادش دینار فشاند نه درم

Эзад ар малику вилоят бсзо хоҳад дод

ایزد ار ملک و ولایت بسزا خواهد داد

Мулкӣ ёфт сазовор ба малики олам

ملکی یافت سزاوار به ملک عالم

Эзад ӯро брсонод ба коми дил ӯ

ایزد او را برساناد به کام دل او

Дили мо шод куноду дили бадхоҳи дижам

دل ما شاد کناد و دل بدخواه دژم

Зини баҳори нави қисмаши тарабу шодии бод

زین بهار نو قسمش طرب و شادی باد

Қисми бадхоҳу бдондишши андӯҳу ?илам

قسم بدخواه و بداندیشش اندوه و الم