эй з симина фиканда дар булӯрӣнаи мудом

ای ز سیمینه فکنده در بلورینه مدام

Ҳам бсоъд чун булӯрии ҳам бетон чун сими хом

هم بساعد چون بلوری هم بتن چون سیم خام

Сарви дории моҳи бору моҳи дории лолаи пӯш

سرو داری ماه بار و ماه داری لاله پوش

Лолаи дории бодаи рангу бодаи дории лаъли фом

لاله داری باده رنگ و باده داری لعل فام

Зулфи ту машки сиёҳу ҷаъди ту шамшод тар

زلف تو مشک سیاه و جعد تو شمشاد تر

Қади ту сарви баланд ва рӯй ту моҳи тамом

قد تو سرو بلند و روی تو ماه تمام

Зулф ту домасту доим бар ду рухи густардаи дом

زلف تو دامست و دایم بر دو رخ گسترده دام

Гар на сайёдӣ чаҳ ҳоҷати дом густурдани мудом

گر نه صیادی چه حاجت دام گستردن مدام

Вар ҳмигўиӣ бигирам то маро гардад ҳалол

ور همیگویی بگیرم تا مرا گردد حلال

Дил бтў бахшедаму бахшида кӣ бошад ҳаром

دل بتو بخشیدم و بخشیده کی باشد حرام

Дил бтў додам ту низ аз рӯй раҳмати гуҳи гуҳӣ

دل بتو دادم تو نیز از روی رحمت گه گهی

Некуӣ кун бо ман ва аз ман сӯии дил бар паём

نیکویی کن با من و از من سوی دل بر پیام

Ошиқами бртў ва чун доне ки бар ту ошиқам

عاشقم برتو و چون دانی که بر تو عاشقم

Ошиқами хуонеи ҳамеи андари миёни хосу ом

عاشقم خوانی همی اندر میان خاص و عام

Ошиқами ореу лекини номи ман ошиқ макун

عاشقم آری و لیکن نام من عاشق مکن

Мрмро эй моҳи манзар модҳ мейраст ном

مرمرا ای ماه منظر مادح میرست نام

Мейри Юсуфи ёдгори насри аддӣни онкии дайн

میر یوسف یادگار نصر الدین آنکه دین

Зу ҳаме гардад қавӣ ва зу ҳаме гирад қавом

زو همی گردد قوی و زو همی گیرد قوام

Пеши соили зар бар ифшоанд ба ҳангоми ҷавоб

پیش سایل زر بر افشاند به هنگام جواب

Пеши наҳвӣ мӯӣ бишкофад ба ҳангоми калом

پیش نحوی موی بشکافد به هنگام کلام

Ҷузи зи шоҳи шарқи султони фазл ӯ бар ҳар шаҳӣ

جز ز شاه شرق سلطان فضل او بر هر شهی

Ҳамчунон донам ки фазл нур бошад брзлом

همچنان دانم که فضل نور باشد برظلام

Баси биёбони бодсо ва кӯҳҳо Кӯбои малик ( ? )

بس بیابان بادسا و کوهها کوبا ملک (؟)

Ҳам маҳалҳо бримаҳ карда сет ӯ аз ҳисом ( ? )

هم محلها بریمه کرده ست او از حسام (؟)

Рояташ сокин нагардад як замон дар як замин

رایتش ساکن نگردد یک زمان در یک زمین

Рахшаш оромиш нагирад соъатӣ дар як мақом

رخشش آرامش نگیرد ساعتی در یک مقام

Аз наҳифи ханҷари хунхор ӯ рӯзи набард

از نهیب خنجر خونخوار او روز نبرد

Хӯн бурун ояд биҷои хуии адуро аз мсом

خون برون آید بجای خوی عدو را از مسام

Гар з теғаш тофтӣ оташ фишондӣ офтоб

گر ز تیغش تافتی آتش فشاندی آفتاب

Варзи кафши хостӣ динор боридӣ ғмом

ورز کفش خاستی دینار باریدی غمام

Моҳии андроби равшани роҳ чун донад бурид

ماهی اندرآب روشن راه چون داند برید

Ҳам бдонсони роҳи баради тир ӯ андари изом

هم بدانسان راه برد تیر او اندر عظام

эй аморатро чу ҷамшед , эй вилоятро чу ҷам

ای امارت را چو جمشید، ای ولایت را چو جم

эй шуҷоатро чу Суҳроб эй сиёсатро чу сом

ای شجاعت را چو سهراب ای سیاست را چو سام

Ҳам муваффақи подшоҳии ҳам Музаффари шаҳриёр

هم موفق پادشاهی هم مظفر شهریار

Ҳам муаййид рой мерай , ҳам ҳумоюни Фрҳмом

هم مؤید رای میری، هم همایون فرهمام

Бо ҳамаи пайғамбарони андари фазилати ҳамсарӣ

با همه پیغمبران اندر فضیلت همسری

Ҷуз ки аз эзад наёвардӣ бмои ваҳйу калом

جز که از ایزد نیاوردی بما وحی و کلام

Аз паии қадару бузургии рӯз май хӯрдани туро

از پی قدر و بزرگی روز می خوردن ترا

Осмон хоҳад ки бошад соқӣу хуршеди ҷом

آسمان خواهد که باشد ساقی و خورشید جام

Рӯзи разму рӯзи базми андари ҳунари дории ҳунар

روز رزم و روز بزم اندر هنر داری هنر

Ҳам сарафрози мулӯкии ҳам сари афрози киром

هم سرافراز ملوکی هم سر افراز کرام

Ҳотами тоӣ ки чандин ном дорад дар сахо

حاتم طایی که چندین نام دارد در سخا

Уштурии киштӣ ва додӣ соилиро зу таом

اشتری کشتی و دادی سایلی را زو طعام

Ту змол хеш нандешӣ ва ҳам бидиҳӣ ба табъ

تو زمال خویش نندیشی و هم بدهی به طبع

Гар савоб аз ту бихоҳад соилии рӯзи қиём

گر ثواب از تو بخواهد سایلی روز قیام

Аз фаровони тўФи соили гирди қасрати рӯзу шаб

از فراوان طوف سایل گرد قصرت روز و شب

Қаср ту нашносад эй хусрави кас аз байт улҳаром

قصر تو نشناسد ای خسرو کس از بیت الحرام

Бас наёяд то здинори ту чун шаддоди од

بس نیاید تا زدینار تو چون شداد عاد

Соили ту хонаро заррин кунад девору бом

سایل تو خانه را زرین کند دیوار و بام

Олимӣ заррин кунӣ чун бар наҳй бода ба даст

عالمی زرین کنی چون بر نهی باده به دست

Кишварии пар хӯн кунӣ чун бар кашии теғи знём

کشوری پر خون کنی چون بر کشی تیغ زنیام

Як савор аз мавкиби туу зи адуи панҷоҳ пел

یک سوار از موکب تو و ز عدو پنجاه پیل

Сад савор аз мавкиби бадхоҳ ва аз ту як ғулом

صد سوار از موکب بدخواه و از تو یک غلام

Рояти ту сояи афкандаи сет бар дарёии санад

رایت تو سایه افکنده ست بر دریای سند

Кӣ буд шоҳо ки сояи афканди бркўаҳи шом

کی بود شاها که سایه افکند برکوه شام

Асби ту ҳангом ҷустан нисбатӣ дорад зи бод

اسب تو هنگام جستن نسبتی دارد ز باد

Вақт осоиш наҳодӣ дорад аз кӯҳи сиёам

وقت آسایش نهادی دارد از کوه سیام

Гар зи ғазнӣнаши барангезии буқати чоштгоҳ

گر ز غزنینش برانگیزی بوقت چاشتگاه

Бигузаранд мари туро аз шоми пеш аз вақти шом

بگذراند مر ترا از شام پیش از وقت شام

Он замон ҳушёртар бошад ки дар пӯшии зира

آن زمان هشیارتر باشد که در پوشی زره

Ваон замон бедортар бошад ки баргирӣ ҳисом

وان زمان بیدارتر باشد که بر گیری حسام

То надидам мураккабатро ман надонистам ки ҳаст

تا ندیدم مرکبت را من ندانستم که هست

Бодро симини рикобу кӯҳро заррини стом

باد را سیمین رکاب و کوه را زرین ستام

эй ба ҳар рое мувофиқ , эй ба ҳар кории мсиб

ای به هر رایی موافق، ای به هر کاری مصیب

эй ба ҳар илмии сутӯда , эй ба ҳар фазлии тамом

ای به هر علمی ستوده، ای به هر فضلی تمام

Ҳар киро байнами муҳайёи байнами андари шукри ту

هر که را بینم مهیا بینم اندر شکر تو

Ҳамчуи ман каз неъмати ту баҳра Эй дорам тамом

همچو من کز نعمت تو بهره ای دارم تمام

Шукри ту бар ман фаровон воҷибаст эй шаҳриёр

شکر تو بر من فراوان واجبست ای شهریار

Аз фаровонӣ надонам гуфт шукратро кадом

از فراوانی ندانم گفت شکرت را کدام

Чист некӯтар зҷоаҳ , аз ту рсидстм ба ҷоҳ

چیست نیکوتر زجاه، از تو رسیدستم به جاه

Чист ширинтар зи ком , аз ту рсидстм ба ком

چیست شیرین تر ز کام، از تو رسیدستم به کام

Мадҳи гуфтани мари турои осон буд зеро ки ту

مدح گفتن مر ترا آسان بود زیرا که تو

Ошиқи хуии киромӣ , душмани хуии лӣом

عاشق خوی کرامی، دشمن خوی لئام

Дар хисоли ту шҳншоҳо чунон омад мдиҳ

در خصال تو شهنشاها چنان آمد مدیح

Каз мдиҳи ту садафи лؤлؤи ҳмихўоҳд ба вом

کز مدیح تو صدف لؤلؤ همیخواهد به وام

АзФроўони мадҳ кандар халқ ту поем ҳаме

ازفراوان مدح کاندر خلق تو پایم همی

Хештан робоз нашиносам ҳаме аз бўтмом

خویشتن راباز نشناسم همی از بوتمام

То буд чун рӯй рӯмӣ , рўзтобону сипед

تا بود چون روی رومی، روزتابان و سپید

То буд чун рӯй зангӣ , шаби дижами гаван ва нафом

تا بود چون روی زنگی، شب دژم گون و نفام

То чу симини дастии андари остини шуъарои ҳаме

تا چو سیمین دستی اندر آستین شعرا همی

Сар бар оради пеши рӯз ар пеши машриқи субҳи том

سر بر آرد پیش روز ار پیش مشرق صبح تام

Умри ту пояндаи боду неъмати ту бо бақо

عمر تو پاینده باد و نعمت تو با بقا

Бахти ту пирӯзи боду давлати ту бо низом

بخت تو پیروز باد و دولت تو با نظام

Рӯзу шаби хуршеду моҳ аз рӯй аҷзу инкисор

روز و شب خورشید و ماه از روی عجز و انکسار

Ояд андари даргаи олӣат аз баҳри салом

آید اندر درگه عالیت از بهر سلام

Ъидрои шодони гузор ва ноталаб карда биёб

عیدرا شادان گذار و ناطلب کرده بیاب

зи эзади подоши даҳ подошни моҳи сиём

ز ایزد پاداش ده پاداشن ماه صیام