Бунафшаи зулфи ман он сарви қади сими андом

بنفشه زلف من آن سرو قد سیم اندام

Бар ман омад вақти сипедаи дам ба салом

بر من آمد وقت سپیده دم به سلام

Дуруст гуфтӣ каз оризаш бар омада буд

درست گفتی کز عارضش برآمده بود

Гуҳи фурӯ шудани тираи шаби сипедаи бом

گه فرو شدن تیره شب سپیده بام

зи авди ҳиндии пӯшида бар булӯри зира

ز عود هندی پوشیده بر بلور زره

зи машки чинии печида бар санавбари дом

ز مشک چینی پیچیده بر صنوبر دام

Бҳлқаҳ карда ҳамеи ҷаъд ӯ ҳикояти ҷим

به حلقه کرده همی جعد او حکایت جیم

Бипеч карда ҳамеи зулф ӯ ҳикояти лоам

به پیچ کرده همی زلف او حکایت لام

Ба лоба гуфтамаш эй моҳрӯии ғолияи мӯӣ

به لابه گفتمش ای ماهروی غالیه موی

Ки моҳи равшанӣ аз рӯй ту сетанд вом

که ماه روشنی از روی تو ستاند وام

Туро ҳазорон ҳасанаст ва сад ҳазор ҳасуд

ترا هزاران حسنست و صد هزار حسود

Чаро зи хона бурун омадӣ дарин ҳангом

چرا ز خانه برون آمدی درین هنگام

Чаҳ гуфт , гуфт хабар ёфтам ки назд шумо

چه گفت، گفت خبر یافتم که نزد شما

зи баҳри роҳи бросбон ҳаме кунанд лагом

ز بهر راه بر اسبان همی کنند لگام

Чаҳ гуфт , гуфт ки эй дар ҷафо накарда камӣ

چه گفت، گفت که ای در جفا نکرده کمی

Чаҳ гуфт гуфт ки эй дар вафои набӯдаи тамом

چه گفت گفت که ای در وفا نبوده تمام

Шхўдаҳ рӯй буруни омадами зи хона ба кӯй

شخوده روی برون آمدم ز خانه به کوی

Ба ранг чун шабаҳ карда рух чу нуқраи хом

به رنگ چون شبه کرده رخ چو نقره خام

Маро бигӯӣ каз ӣнҷо чигуна хоҳӣ рафт

مرا بگوی کز اینجا چگونه خواهی رفت

На боту тӯшаи роҳ ва на чокрў на ғулом

نه با تو توشه راه و نه چاکر و نه غلام

Бародарону рафиқони ту ҳамаи бнўо

برادران و رفیقان تو همه بنوا

Ту бенавоу бадаст замона дода зимом

تو بینوا و به دست زمانه داده زمام

Ту додае ба ситами зару сими хеши ббод

تو داده‌ای به ستم زر و سیم خویش به باد

Ту кардае ба ситами рӯзи хеши нопидром

تو کرده‌ای به ستم روز خویش ناپدرام

Чаро баҳам накунӣ зару сим хеш биҷаҳад

چرا به هم نکنی زر و سیم خویش به جهد

Чаро нигаҳ накунӣ кори хешро фарҷом

چرا نگه نکنی کار خویش را فرجام

Ба хостани зи касони хостаи бадасти оре

به خواستن ز کسان خواسته به دست آری

Збҳри хостаи мадҳати барӣ ба хос ва ба ом

زبهر خواسته مدحت بری به خاص و به عام

Бидон тамаъ ки з додани баланди номи шӯй

بدان طمع که ز دادن بلند نام شوی

Бидон диҳӣ ки зи пас мар туро диҳад дашном

بدان دهی که ز پس مر ترا دهد دشنام

з хостан ба ҳамаи ҳоли нанг бояд дошт

ز خواستن به همه حال ننگ باید داشت

Агар бдодни беҳудаи ҷусти хоҳии ном

اگر به دادن بیهوده جست خواهی نام

Нигоҳ кун ки худованди хоҷаи Сайид

نگاه کن که خداوند خواجه سید

Туро чаҳ дод пас мадҳи андарин айём

ترا چه داد پس مدح اندرین ایام

Агар чунонкӣ бибояд нигоҳ доште

اگر چنانکه بباید نگاه داشتیی

Кунун зи бахшиш ӯ сим доштӣ ту стом

کنون ز بخشش او سیم داشتی تو ستام

Ба симу зари ту ғанӣ будӣ ва ба ҷоҳи ғанӣ

به سیم و زر تو غنی بودی و به جاه غنی

Кунун бараҳна шудӣ ҳамчу бар кашида ҳисом

کنون برهنه شدی همچو برکشیده حسام

Ҳаме рӯй сӯии даргоҳи мейри хору хаҷал

همی روی سوی درگاه میر خوار و خجل

Бакори барда бкФ кардае ҳалолу ҳаром

به کار برده به کف کرده‌ای حلال و حرام

На бо ту зинати хона на бо ту сози сафар

نه با تو زینت خانه نه با تو ساز سفر

Бисоз сози сафари пас бФоли неки хиром

بساز ساز سفر پس به فال نیک خرام

Басо ки ту барраи андар , зи баҳри донагии сим

بسا که تو به ره اندر، ز بهر دانگی سیم

Шикасти хоҳӣ хӯрдани зи пашшау зҳўом

شکست خواهی خوردن ز پشه وز هَوام

Ҷавоб додам ва гуфтам маро бар ончии гузашт

جواب دادم و گفتم مرا بر آنچه گذشت

Макун маломати азиро ки нест ҷои муллоам

مکن ملامت ازیرا که نیست جای ملام

Касе ба ҳиялату ҷаҳд аз сиришт хеш нагашт

کسی به حیلت و جهد از سرشت خویش نگشت

Марои сиришт чунин кард аиздълом

مرا سرشت چنین کرد ایزد علام

Ҳануз боз нагаштам зи бекарони дарё

هنوز باز نگشتم ز بیکران دریا

Ки барграфт зи ман сояи тунди бори ғмом

که برگرفت ز من سایه تند بار غمام

Ман он маиро хизмат кунам ҳаме ки ба фазл

من آن مهی را خدمت کنم همی که به فضل

ЧўФзл бармак дорад ба дар ҳазор ғулом

چو فضل برمک دارد به در هزار غلام

Басои ксо ки чу ман сӯии хизматаши рафтанд

بسا کسا که چو من سوی خدمتش رفتند

Ба чоштгоҳи ғамин , шодмон шуданд ба шом

به چاشتگاه غمین، شادمان شدند به شام

Ҳазор кӯфтаи даҳри гашти азуи бмрод

هزار کوفته دهر گشت ازو به مراد

Ҳазор тофтаи чарх азу расед бком

هزار تافته چرخ ازو رسید به کام

Ҳар онкии хизмат ӯ кард некбахтӣ ёфт

هر آنکه خدمت او کرد نیکبختی یافت

Муҷовир дар ва даргоҳ ӯст бахти мудом

مجاور در و درگاه اوست بخت مدام

Атоӣ ӯ на здшмн бурид ва на аз дӯст

عطای او نه ز دشمن برید و نه از دوست

Чунин баради раҳи озодагону хуии киром

چنین برد ره آزادگان و خوی کرام

Касе ки роҳи хилофаши супурд то бузед

کسی که راه خلافش سپرد تا بزید

Мухолифат кунадовро ҳавос ва ҳафт андом

مخالفت کند او را حواس و هفت اندام

Атоӣ ӯ бдўомаст зи эйронаш ро

عطای او به دوام است ز ایرانش را

Гумон мабар ки ҷуз ӯ кас ато диҳад бдўом

گمان مبر که جز او کس عطا دهد به دوام

Баҳри тФзли азуи кишварӣ ба неъмату ноз

بهر تفضل ازو کشوری به نعمت و ناز

Баҳри анояти азуи олимӣ ба ҷомау ҷом

بهر عنایت ازو عالمی به جامه و جام

Сано харидани наздики аўчўи оби ҳалол

ثنا خریدن نزدیک او چو آب حلال

Дирам ниҳодан дар пеш ӯ ҷӯи бодаи ҳаром

درم نهادن در پیش او جو باده حرام

Мдиҳ ӯ шуъароро чу сӯраи алохлос

مدیح او شعرا را چو سورة‌الاخلاص

Сарой ӯ удаборо чу каъбати алислом

سرای او ادبا را چو کعبت‌الاسلام

Чу бандагони мусаххари ҳаме суҷуд кунад

چو بندگان مسخر همی سجود کند

Замини ҳиммати ӯрои сипеҳри оинаи фом

زمین همت اورا سپهر آینه فام

Бълму адлу бозодгӣу никхўиӣ

به علم و عدل و به آزادگی و نیکخویی

Муаййидаст ва муваффақ мақдамасту эмом

مؤیدست و موفق مقدمست و امام

Қалами бадасташи гӯйӣ бадеъ ҷонварӣаст

قلم به دستش گویی بدیع جانوریست

Худоӣ дода мари онрои бсорту илҳом

خدای داده مر آنرا بصارت و الهام

Ба душманони лъини ончӣ ӯ кунад ба қалам

به دشمنان لعین آنچه او کند به قلم

Ба теғу тир ҳамоно накард рустами сом

به تیغ و تیر همانا نکرد رستم سام

Ба ҷунбиши қаламӣ зон ӯ агар хоҳад

به جنبش قلمی زان او اگر خواهد

Ҳазор теғ кашида фурӯи барад ба ниёам

هزار تیغ کشیده فرو برد به نیام

Зиҳии з ҳар адабӣ ёфта тамоми насиб

زهی ز هر ادبی یافته تمام نصیب

Зиҳии з ҳар ҳунарии баҳра ӣӣ гирифтаи тамом

زهی ز هر هنری بهره‌ای گرفته تمام

Ту он маӣ ки туро ҳар чаҳ гӯям андари фазл

تو آن مهی که ترا هرچه گویم اندر فضل

Тамомтар суханӣ суст бошаду сўтом

تمام ترسخنی سست باشد و سوتام

Маро чаҳ тоқат онаст ё чаҳ мояи он

مرا چه طاقت آنست یا چه مایه آن

Ки пеши ту суханиро даҳум ба назми низом

که پیش تو سخنی را دهم به نظم نظام

Валек зинҳмаҳи озодагӣу никхўиӣ

ولیک زینهمه آزادگی و نیکخویی

Маро бигӯ ки ба ҷузи хдти ту чораи кадом

مرا بگو که بجز خدت تو چاره کدام

Маро ки эзади ҷузи шеъри дастгоҳи надод

مرا که ایزد جز شعر دستگاه نداد

Магар ба шеър кунам сӯии хизмати ту хиром

مگر به شعر کنم سوی خدمت تو خرام

Ҳамеша то набӯд саври хонаи хуршед

همیشه تا نبود ثور خانه خورشید

Чунон куҷо набӯд шери хонаи баҳром

چنان کجا نبود شیر خانه بهرام

Ҳамеша то бираваш моҳи тезтари зи Зуҳал

همیشه تا به روش ماه تیزتر ز زحل

Ҳамеша то бшрФи нури пештари зи злом

همیشه تا به شرف نور پیشتر ز ظلام

Ҷаҳон ба ком ту дорад худои ъзи вҷл

جهان به کام تو دارد خدای عزَُوجل

Буд мусоиди ту зулҷалолу алокром

بود مساعد تو ذوالجلال و الاکرام

Дили ту боди сӯии лаҳву чашми сӯй нигор

دل تو باد سوی لهو و چشم سوی نگار

Ду гӯши сӯии самоъ ва ду дасти сӯии мудом

دو گوش سوی سماع و دو دست سوی مدام

Ҳар онкии душман ту бошаду мухолифи ту

هر آنکه دشمن تو باشد و مخالف تو

Ниёзманди шаробу ниёзманди таом

نیازمند شراب و نیازمند طعام