БФзўдаҳи сет бар ман хатари қимати сим

بفزوده ست بر من خطر قیمت سیم

То баннои гӯши туро дидаам эй дар ятем

تا بنا گوش ترا دیده ام ای در یتیم

Симро шояд агар дар дилу ҷон ҷой кунам

سیم را شاید اگر در دل و جان جای کنم

Аз пай онкӣ бимонад ба баннои гӯши ту сим

از پی آنکه بماند به بنا گوش تو سیم

Аз биногваши ту сим омаду зар аз рухи ман

از بناگوش تو سیم آمد و زر از رخ من

эй писари зин сипас аз дузд буд моро бим

ای پسر زین سپس از دزد بود ما را بیم

Зулфи ту сими ту аз дузд нигаҳ донад дошт

زلف تو سیم تو از دزد نگه داند داشت

Ба хаму печ бар афканда чу ҷим аз бар ҷим

به خم و پیچ بر افکنده چو جیم از بر جیم

Ман чаҳ созами чаканами дузди марои бардаи шумор

من چه سازم چکنم دزد مرا برده شمار

Дузд раҳмат накунад дузд ки дидаи сети раҳим ?

دزد رحمت نکند دزد که دیده ست رحیم ؟

Заргарӣ бояд каз мояи мо кор кунад

زرگری باید کز مایه ما کار کند

Мояи моро ва ҳар он суд ки бошад бадви ним

مایه ما را و هر آن سود که باشد بدو نیم

Ман сногўии бузургонаму маддоҳи мулӯк

من ثناگوی بزرگانم و مداح ملوک

Хоссаи мдҳтгри он роди ътобхши Карим

خاصه مدحتگر آن راد عطابخش کریم

Сари фарози арабу фахри бузургони аҷам

سر فراز عرب و فخر بزرگان عجم

Хоҷаи бӯи Аҳмади хуршеди ҳама ол темем

خواجه بو احمد خورشید همه آل تمیم

Он накӯи сирату некӯи сухану некӯ рӯй

آن نکو سیرت و نیکو سخن و نیکو روی

Ки гуҳ ҷӯад ҷаводасту гуҳи ҳалами ҳалим

که گه جود جوادست و گه حلم حلیم

Номи ҷадону бузургони з гуҳар карда бузург

نام جدان و بزرگان ز گهر کرده بزرگ

Ҳурӣ омӯхта аз гавҳари ҷадони қадим

حری آموخته از گوهر جدان قدیم

Абр боранда шунидам ки ҷаводаст ҷавод

ابر بارنده شنیدم که جوادست جواد

Абр бо дўкФи он хоҷаи лӣимсти лӣим

ابر با دوکف آن خواجه لئیمست لئیم

Ҳар ки гуяд ба кафи хоҷа мо монад абр

هر که گوید به کف خواجه ما ماند ابر

Мшнўони лафз ки он лафзи хтоиисти азим

مشنوآن لفظ که آن لفظ خطاییست عظیم

эй ҷавонмардии озодаи дилии никхўиӣ

ای جوانمردی آزاده دلی نیکخویی

Ки туро ёр наёбанд ба ҳар ҳафт иқлӣм

که ترا یار نیابند به هر هفت اقلیم

Мейри соҳиби бтў ва дидан ту шод тараст

میر صاحب بتو و دیدن تو شاد ترست

Ки бадӣдори смоъил мисли иброҳӣм

که بدیدار سماعیل مثل ابراهیم

Хунаки он мейр ки ӯро чу ту ҳристи вазир

خنک آن میر که او را چو تو حریست وزیر

Хунаки он соҳиби кӯро чу туе ҳаст надим

خنک آن صاحب کو را چو تویی هست ندیم

Дар вазирӣ накунӣ ҷузи ҳамаи ҳурии талқин

در وزیری نکنی جز همه حری تلقین

Дар надимӣ накунӣ ҷузи ҳамаи родии таълим

در ندیمی نکنی جز همه رادی تعلیم

Лоҷарами сӯии ту озодаи ҷавон , борхдоӣ

لاجرم سوی تو آزاده جوان، بارخدای

Нанигарад ҷуз ба бузургӣ ва ба чашми таъзим

ننگرد جز به بزرگی و به چشم تعظیم

Ҳам карӣмӣ кун каз баҳр карам ёфта Эй

هم کریمی کن کز بهر کرم یافته ای

Бар бузургону карямону шарифони тақдим

بر بزرگان و کریمان و شریفان تقدیم

Ҳунару фазли туро бар натавонанд шимурд

هنر و فضل ترا بر نتوانند شمرد

Он бузургон ки бидонанд шумори тақвим

آن بزرگان که بدانند شمار تقویم

Адаби соҳиби пеши адаб ту ҳадараст

ادب صاحب پیش ادب تو هدرست

Номаи собӣ бо номаи ту хору сӣим

نامه صابی با نامه تو خوار و سئیم

Бо сухани гуфтани ту ҳар суханӣ бо халаласт

با سخن گفتن تو هر سخنی با خللست

Босутӯдаи хиради ту хиради халқи сқим

باستوده خرد تو خرد خلق سقیم

Номи некӯу ҷамолу шарафу илму адаб

نام نیکو و جمال و شرف و علم و ادب

Бодабирӣ бтў карданд дабирони таслим

بادبیری بتو کردند دبیران تسلیم

Ба замонии нкту илму адаб ёд кунӣ

به زمانی نکت و علم و ادب یاد کنی

Венаи надидаи сети дарин асри кас аз ҳеҷ фаҳим

وین ندیده ست درین عصر کس از هیچ فهیم

эй сарои ту Наим дигару зоири ту

ای سرای تو نعیم دگر و زایر تو

Солу маи биғм ва дилшод нишаста ба Наим

سال و مه بیغم و دلشاد نشسته به نعیم

Баси гилӣми сӣҳо каз ?назарети гашти сипед

بس گلیم سیها کز نظرت گشت سپید

Назари ту сияҳӣ пок бишӯяд зи гилӣм

نظر تو سیهی پاک بشوید ز گلیم

Дар ҳарим ту амонасту з ғамҳо фараҷаст

در حریم تو امانست و ز غمها فرجست

Шоди зӣ эй ҳунарии ҳури писандидаи ҳарим

شاد زی ای هنری حر پسندیده حریم

Ба ҳамаи кори имомӣ ба ҳамаи фазли тамом

به همه کار امامی به همه فضل تمام

Ба ҳамаи боби сутӯда ба ҳамаи илми алӣам

به همه باب ستوده به همه علم علیم

Тоз Кашмӣри санами хезад ва аз таббати машк

تاز کشمیر صنم خیزد و از تبت مشک

Ҳамчу каз Мисри қсби хезад ва аз тоӣФи адим

همچو کز مصر قصب خیزد و از طائف ادیم

То буд оризи бути рӯйон чун сими сипед

تا بود عارض بت رویان چون سیم سپید

То буд соиди маи рӯйон чу моҳӣ шем

تا بود ساعد مه رویان چو ماهی شیم

Комрон бош ва май лаъли хуру душман ро

کامران باش و می لعل خور و دشمن را

Гӯи ҳамеи хури шабу рӯзи оташи сӯзон чу зиллем

گو همی خور شب و روز آتش سوزان چو ظلیم

Май зи дасти санамии хур ки чу буии хат ӯ

می ز دست صنمی خور که چو بوی خط او

Азгли тоза бар ояд ба саҳари гоҳи насим

ازگل تازه بر آید به سحر گاه نسیم

Санамии бози нахии тозатар аз барги саман

صنمی باز نخی تازه تر از برگ سمن

Санамии бодаҳании тангтар аз чашма мем

صنمی بادهنی تنگ تر از چشمه میم