Бор бар басти маи рӯза вбр кунад хем

بار بربست مه روزه و برکند خیَم

Меҳргон табл заду иди буруни баради илм

مهرگان طبل زد و عید برون برد علم

Боз чун булбул беҷуфт ббонг омад зер

باز چون بلبل بی جفت به بانگ آمد زیر

Боз чун ошиқи бедил ба хурӯш омад Бам

باز چون عاشق بیدل به خروش آمد بم

Бодаи гирони забон баста кушоданд забон

باده گیران زبان بسته گشادند زبان

Бодаи хурон пароканда нишастанд баҳам

باده خواران پراکنده نشستند به هم

Лаъл карданд бики сикии лабҳои кабӯд

لعل کردند به یک سه‌یکی لبهای کبود

Шод карданд бики маҷлиси дилҳои дижам

شاد کردند به یک مجلس دلهای دژم

Хези бути руъё ! то мобаҳи сар кор шавем

خیز بت رویا! تا ما به سر کار شویم

Ки на эшонро сури омдўи морои мотам

که نه ایشان را سور آمد و ما را ماتم

Зон май лаъли қадаҳ пар куну наздики ман ор

زان می لعل قدح پر کن و نزدیک من آر

Бар тан ва ҷон натавон крдозин беш ситам

بر تن و جان نتوان کرد ازین بیش ستم

Рӯза перӣаст ки аз ҳайбати вози ҳишмат ӯ

روزه پیریست که از هیبت و از حشمت او

Натавон зад ба муроди дил , як соъати дам

نتوان زد به مراد دل، یک ساعت دم

Чун шдони пери ҷавонии бгрФтндҷҳон

چون شد آن پیر جوانی بگرفتند جهان

Мо ва эшон ва май лаъл , на андӯҳи венаи ғам

ما و ایشان و می لعل، نه اندوه و نه غم

Бош то хоҷаи дарин боб чаҳ гуяд , чаҳ кунад

باش تا خواجه درین باب چه گوید، چه کند

Об чун занг хӯрд ё май чун оби бқм

آبِ چون زنگ خورد یا میِ چون آب بَقَم

Хоҷаи Сайиди абўолтиби тоҳир ки бадваст

خواجه سید ابوالطیب طاهر که بدوست

Дили султону дили хоҷа ва дилҳои ҳашам

دل سلطان و دل خواجه و دلهای حشم

На ба фазл ӯро ҷуфтии зи бузургони араб

نه به فضل او را جفتی ز بزرگان عرب

На ба илм ӯро ёрии збзргони аҷам

نه به علم او را یاری ز بزرگان عجم

Дар ҷавонмардӣ ҷоеаст ки онҷо нарасед

در جوانمردی جاییست که آنجا نرسید

Ҳеҷ бахшандау зин пас нарасад ҳаргизи ҳам

هیچ بخشنده و زین پس نرسد هرگز هم

Олимии байнам бар даргаи аўхўостаҳи хоҳ

عالمی بینم بر درگه او خواسته خواه

Ваов ҳаме гуяд ҳар касро корӣу нъм

واو همی گوید هر کس را کآری و نعم

Ҳар киро бинӣ бо бахшиш ва бо халъат ӯст

هر که را بینی با بخشش و با خلعت اوست

Ҳимматӣ дорад дар кори сахо балки ҳамм

همتی دارد در کار سخا بلکه همم

Бишмории ҳама чун рег ҳаме бахшад мол

بیشماری همه چون ریگ همی بخشد مال

Рости пиндории дордбаҳи ямини андар ӣам

راست پنداری دارد به یمین اندر یم

Бихаради ҷома бисёр ба тахт ва чу харид

بخرد جامه بسیار به تخت و چو خرید

Ном зуввор занад зуд бар он тахти рақам

نام زوار زند زود بر آن تخت رقم

Ҳар киро бинии динор ва дирам дорад дӯст

هر که را بینی دینار و درم دارد دوست

На бар ингуна сети он меҳтар озода шем

نه بر اینگونه‌ست آن مهتر آزاده شیم

ӯ чўдонст ки динор на чун ном накӯаст

او چو دانست که دینار نه چون نام نکوست

Меҳри бардошти бикбори зи динору дирам

مهر برداشت به یکبار ز دینار و درم

Аз ато додани пайвастаи он бори худоӣ

از عطا دادن پیوسته آن بار خدای

Хонаи зоир ӯ боз ндонӣ зи ҳарам

خانه زایر او باز ندانی ز حرم

Бо чунин бахшиши пайваста ки ӯ пеш гирифт

با چنین بخشش پیوسته که او پیش گرفت

Равад Ҷайҳунро шак нест ки об ояд кам

رود جیحون را شک نیست که آب آید کم

Эзади он бори худои бсхоро бдҳод

ایزد آن بار خدای به سخا را بدهاد

Ганҷи қоруну бузургӣу тавонои ҷам

گنج قارون و بزرگی و توانایی جم

Даст бахшанда ӯ аз дили перони бабрад

دست بخشنده او از دل پیران ببرد

Ғами бурноеу бечорагӣу заъфи ҳирам

غم برنایی و بیچارگی و ضعف هرم

Ман ба ҳар чир ки хоҳии ту савганд хӯрам

من به هر چیر که خواهی تو سوگند خورم

Ки на чун ӯ бавуҷуд ояд ҳаргизи зи адам

که نه چون او به وجود آید هرگز ز عدم

Лоҷарами халқи ҷаҳон бар хуй ӯ шефта анд

لاجرم خلق جهان بر خوی او شیفته‌اند

Чун гули сӯрӣ бар боди саҳар гоҳе венам

چون گل سوری بر باد سحر گاهی و نم

Чаҳ бҷону сар ӯ мҳтшмонро чаҳ бетон

چه به جان و سر او محتشمان را چه به تن

Чаҳ ҳарим дар ӯ муҳтарамонро чаҳ ҳарам

چه حریم در او محترمان را چه حرم

На беҳудаи мари ӯрои малик рӯй замин

نه بیهوده مر او را ملک روی زمین

Мамлакати зер нигин карду ҷаҳони зери қалам

مملکت زیر نگین کرد و جهان زیر قلم

Ройу андеша бадв кард ва бадв дошт нигоҳ

رای و اندیشه بدو کرد و بدو داشت نگاه

Зонка донист ки роиисти мроўрои муҳкам

زانکه دانست که راییست مر او را محکم

Шодмони боди ҳамаи сола ва бо нозу Наим

شادمان باد همه ساله و با ناز و نعیم

Душману ҳосид ӯ монда ба тимор ва надам

دشمن و حاسد او مانده به تیمار و ندم

Иди аўФрх ва аз омадани иди шариф

عید او فرخ و از آمدن عید شریف

Дар дил ӯ тараб ва дар дили бадхоҳи ?илам

در دل او طرب و در دل بدخواه الم

Чашм ӯ сӯии нигорӣ ки бирав ид буд

چشم او سوی نگاری که برو عید بود

Ҷаъду зулфашро чун ғолияи вази ғолияи шам

جعد و زلفش را چون غالیه وز غالیه شم