эй надимони шаҳриёри ҷаҳон
ای ندیمان شهریار جهان
эй бузургони даргаи султон
ای بزرگان درگه سلطان
эй писандидагони хусрави шарқ
ای پسندیدگان خسرو شرق
Ҳмншинон ӯ ба базм ва ба хон
همنشینان او به بزم و به خوان
Пеши шоҳи ҷаҳони шмогўиид
پیش شاه جهان شما گویید
Сухани бандагони шоҳи ҷаҳон
سخن بندگان شاه جهان
Ман ҳам аз бандагони султонам
من هم از بندگان سلطانم
Гарчи имрӯз кам шудам зи миён
گرچه امروز کم شدم ز میان
Мари марои ҳоҷати омадаи сети имрӯз
مر مرا حاجت آمدهست امروز
Ба сухани гуфтани шмоҳмгон
به سخن گفتن شما همگان
Ҳамагони ҳоли ман шнидстид
همگان حال من شنیدهستید
Балки донистаеду дидаи аён
بلکه دانستهاید و دیده عیان
Шоҳи гетии маро гиромӣ дошт
شاه گیتی مرا گرامی داشت
Ном ман дошт рӯзу шаб ба забон
نام من داشت روز و شب به زبان
Боз хондӣ марои зи вақт ба вақт
باز خواندی مرا ز وقت به وقت
Бози ҷустии марои замон ба замон
باز جستی مرا زمان به زمان
Гоҳ гуфтӣ биё ва равад бизан
گاه گفتی بیا و رود بزن
Гоҳ гуфтӣ биё ва шеър бихон
گاه گفتی بیا و شعر بخوان
Ба ғазал ёфтам ҳамеи аҳсант
به غزل یافتم همی احسنت
Ба сано ёфтам ҳамеи эҳсон
به ثنا یافتم همی احسان
Ман зи шодӣ бар осмони барин
من ز شادی بر آسمانِ برین
Номи ман бар замин даҳон бидиҳон
نام من بر زمین دهان به دهان
Ин ҳаме гуфт фаррухиро дӯш
این همی گفت فرخی را دوش
Зар бидода сети шоҳи зари афшон
زر بدادهست شاه زر افشان
Он ҳаме гуфт фаррухиро дай
آن همی گفت فرخی را دی
Асб дода сети хусрави Эрон
اسب دادهست خسرو ایران
Нави баҳории шукуфта буд маро
نو بهاری شکفته بود مرا
Ки мари он ронбўди бими хазон
که مر آن را نبود بیم خزان
Боғҳо доштами пар аз гули сурх
باغها داشتم پر از گل سرخ
Даштҳо пари шақоӣқи нӯъмон
دشتها پر شقایق نعمان
Аз чапу рости сӯсану хайрӣ
از چپ و راست سوسن و خیری
Вази пасу пеши наргису райҳон
وز پس و پیش نرگس و ریحان
Аз сари кӯҳи бодии андрҷст
از سر کوه بادی اندر جست
Гул ман кард зери гули пинҳон
گل من کرد زیر گل پنهان
БкФ ман намонад ҷузи ғаму дард
به کف من نماند جز غم و درد
Зонҳмаҳи некуӣ намонданашон
زان همه نیکویی نماند نشان
Гуфтӣ онро бихоб дидстм
گفتی آنرا به خواب دیدهستم
ё касе гуфт пеши ман ҳазён
یا کسی گفت پیش من هذیان
Ҳоли одам чу ҳол ман бӯда сет
حال آدم چو حال من بودهست
Ин дўҳолсти ҳамсару яксон
این دو حالست همسر و یکسان
Ончии зини ҳолҳо бмодў расед
آنچه زین حالها به ما دو رسید
Мари содои бҳичи перу ҷавон
مَرَسادا به هیچ پیر و جوان
Ман зи дидори шаҳ ҷудо мондам
من ز دیدار شه جدا ماندم
Одам аз хулду равзаи ризвон
آدم از خلد و روضه رضوان
Чашми бади ногаҳон маро дарёфт
چشم بد ناگهان مرا دریافت
Корам аз чашм бад расед бҷон
کارم از چشم بد رسید به جان
Шоҳ аз ман ба дил гарон гашта сет
شاه از من به دل گران گشتهست
Бгноҳӣ ки бигноҳм аз он
به گناهی که بیگناهم از آن
Суханӣ боз шуд ба маҷлиси шоҳ
سخنی باز شد به مجلس شاه
Бештар буд аз он сухани бӯҳтон
بیشتر بود از آن سخن بهتان
Сухани он бад ки бодаи хӯрдаи ҳаме
سخن آن بد که باده خورده همی
Ба фалони ҷои фаррухӣу фалон
به فلان جای فرخی و فلان
Ин сухан бо қазои баробари гашт
این سخن با قضا برابر گشت
Аз қазоҳо гурехтан натавон
از قضاها گریختن نتوان
Роди мардии книдў фазл кунед
راد مردی کنید و فضل کنید
Буришаи ҳақи шиноси ҳурмати дон
بر شه حق شناس حرمت دان
Ман дарин рӯзҳо ҷузи он икрўз
من درین روزها جز آن یک روز
наменахурдам ба ҳурмати яздон
می نخوردم به حرمت یزدان
Ба сарое дарун шудам рӯзӣ
به سرایی درون شدم روزی
Бо лабии хушк ва бо дилии бирён
با لبی خشک و با دلی بریان
Гуфтам он ҷои яке хбрпрсм
گفتم آن جا یکی خبر پرسم
Зончаҳи дарди маро буд дармон
زانچه درد مرا بود درمان
Хабарӣ ёфтам чунонкии маро
خبری یافتم چنانکه مرا
Роҳати рӯҳ буду ромиши ҷон
راحت روح بود و رامش جان
Қасд кардам ки бози хонаи рӯм
قصد کردم که باز خانه روم
То даҳуми садақа ва кунам қурбон
تا دهم صدقه و کنم قربان
Он хабари даҳ маро тазаррӯъ кард
آن خبر ده مرا تضرع کرد
Ки Марви мрмрои бимони меҳмон
که مرو مر مرا بمان مهمان
То бад-ӣни шодӣ ва нишот хӯрем
تا بدین شادی و نشاط خوریم
Қадаҳӣ чанд бода аз пас нон
قدحی چند باده از پس نان
Ман бподоши он хабар ки бидод
من به پاداش آن خبر که بداد
Барадам ӯро бад-ӣни сухани фармон
بردم او را بدین سخن فرمان
Хӯрдам онҷои ду се қадаҳи сикӣ
خوردم آنجا دو سه قدح سهیکی
Будам он ҷо бидон сабаби шодон
بودم آنجا بدان سبب شادان
Хештанро ҷуз ин надонам ҷурм
خویشتن را جز این ندانم جرم
Ману савганди мусҳафу қуръон
من و سوگند مصحف و قرآن
Агар ин ҷурм дар хур адабаст
اگر این جرم درخور ادبست
Чӯбу шамшери вгрдн инаку рон
چوب و شمشیر و گردن اینک و ران
Гўбзни мрмро ва давр макун
گو بزن مر مرا و دور مکن
Гўбкши мрмроу даври марон
گو بکش مر مرا و دور مران
Шоҳи Эрон аз он кримтрст
شاه ایران از آن کریمترست
Ки дил чун манӣ кунад пхсон
که دل چون منی کند پخسان
Ҷовдони шоди боду хуррами бод
جاودان شاد باد و خرم باد
Тану ҷонаши қавӣу ободон
تن و جانش قوی و آبادان
Кор ӯ ҳамчуи ном ӯ Маҳмӯд
کار او همچو نام او محمود
Номи некӯӣ ӯ сари девон
نام نیکوی او سر دیوان
Ҳар ки ҷузи рӯзгор ӯ хоҳад
هر که جز روزگار او خواهد
Рӯзгораш мабод ним замон
روزگارش مباد نیم زمان