Ман надонам ки ошиқӣ чаҳ балост

من ندانم که عاشقی چه بلاست

Ҳар балое ки ҳаст ошиқи рост

هر بلایی که هست عاشق راست

Зарду хамидаи гаштам аз ғами ишқ

زرد و خمیده گشتم از غم عشق

Ду рухи лаъли фому қомати рост

دو رخ لعل فام و قامت راست

Кошкӣ дил набудем ки маро

کاشکی دل نبودیم که مرا

ӣнҳамаи дарди всхтӣ аз дил хост

اینهمه درد وسختی از دل خاست

Дил буд ҷои ишқ ва чун дил шуд

دل بود جای عشق و چون دل شد

Ишқро низ ҷойгоҳ куҷост

عشق را نیز جایگاه کجاست

Дили ман чун ръитисти мутӣъ

دل من چون رعیتیست مطیع

Ишқ чун подшоҳи комрўост

عشق چون پادشاه کامرواست

Бараду барад ҳар чаҳ бинад ва дид

برد و برد هر چه بیند و دید

Кунад ва кард ҳарчӣ хоҳаду хост

کند و کرد هرچه خواهد و خواست

Вои он кӯи бдом ишқ овехт

وای آن کو بدام عشق آویخت

Хунаки он кӯи здом ишқ раҳост

خنک آن کو زدام عشق رهاست

Ишқ бар ман дар ъно бикшод

عشق بر من در عنا بگشاد

Ишқи сари тобсри азобу ъност

عشق سر تابسر عذاب و عناست

Дар ҷаҳони сахттар зи оташи ишқ

در جهان سخت تر ز آتش عشق

Хашми фарзанди сидолўзрост

خشم فرزند سیدالوزراست

Мейри абўолФтҳ каз футуввату фазл

میر ابوالفتح کز فتوت و فضل

Дар ҷаҳон бешабиҳ ва бе ҳамтост

در جهان بی شبیه و بی همتاست

Сифаташи меҳтар кушода кафаст

صفتش مهتر گشاده کفست

Лақабаши хоҷа бузург атост

لقبش خواجه بزرگ عطاست

Бсхои номвартар аз дарёст

بسخا نامورتر از دریاست

Гарчи ӯро камина фазл сахост

گرچه او را کمینه فضل سخاست

Даст ӯ ҳаст абру дарёи дил

دست او هست ابر و دریا دل

Абри шогирд ва нойибаш дарёст

ابر شاگرد و نایبش دریاست

Бахшиш ӯ табиӣу гҳрист

بخشش او طبیعی و گهریست

Бахшиш дигарон биравӣу раёсат

بخشش دیگران بروی و ریاست

Роди марду Карим ва бе халаласт

راد مرد و کریم و بی خللست

Роди викхўӣ ва икдл яктост

راد ویکخوی و یکدل یکتاست

Некуиро савоб ҳафтод аст

نیکویی را ثواب هفتاد است

Аз худо ва барин расӯли гўост

از خدا و برین رسول گواست

Андакаст ин зи фазл ӯ ҳар чанд

اندکست این ز فضل او هر چند

Кас нагуфта сет кондкиш чарост

کس نگفته ست کاندکیش چراست

Он хоҷаи ғарибтар ки азу

آن خواجه غریب تر که ازو

Хидматиро ҳазор гӯна ҷазост

خدمتی را هزار گونه جزاست

Асари неъмату аноят ӯ

اثر نعمت و عنایت او

Бар ҳамаи кас чу бенгарӣ пайдост

بر همه کس چو بنگری پیداست

Удаборо шарик давлат кард

ادبا را شریک دولت کرد

Давлати хоҷа давлат удабост

دولت خواجه دولت ادباست

Шуъароро рафиқ неъмат кард

شعرا را رفیق نعمت کرد

Неъмати хоҷа неъмат шуъарост

نعمت خواجه نعمت شعراست

Ҳар тании зери бор миннат ӯст

هر تنی زیر بار منت اوست

Ҳар забонии бшкр ӯ гуёст

هر زبانی بشکر او گویاست

ӯ зи ҷӯаду зи фазл танҳо нест

او ز جود و ز فضل تنها نیست

Дар ҳамонанд хештан танҳост

در همانند خویشتن تنهاست

Табъ ӯ чун ҳавост равшану пок

طبع او چون هواست روشن و پاک

Равшану пок бебаҳона ҳавост

روشن و پاک بی بهانه هواست

Ҳар ки бо ӯ бдшмнӣ кӯшад

هر که با او بدشمنی کوشد

Рӯз ӯ аз қиёс бе фардост

روز او از قیاس بی فرداست

Теғ ӯ бар сари мухолиф ӯ

تیغ او بر سر مخالف او

Аз худои ҷаҳон набишта қазост

از خدای جهان نبشته قضاست

Душман ӯ азу бҷон нараҳад

دشمن او ازو بجان نرهد

Вари ҳама парварида анқост

ور همه پروریده عنقاست

Гарчи обоаш Сайидон буданд

گرچه آباش سیدان بودند

ӯ баҳри фазл Сайид обост

او بهر فضل سید آباست

Даст ӯро макун қиёс ба абр

دست او را مکن قیاس به ابر

Ки равонӣаст ин қиёс ва хатост

که روانیست این قیاس و خطاست

Гарчи гетии зи абр тоза шавад

گرچه گیتی ز ابر تازه شود

Андрўи бими соъиқаи сет ва балост

اندرو بیم صاعقه ست و بلاست

То ҳаворо кушодагӣ ва хушӣаст

تا هوا را گشادگی و خوشیست

То заминро фарохӣ ва паҳност

تا زمین را فراخی و پهناست

Шодмони бод ва ёфта зи худоӣ

شادمان باد و یافته ز خدای

Ҳар чаҳ ӯро мурдоду ком ва ҳавост

هر چه او را مرداد و کام و هواست

Меҳргонаши хуҷастаи боди чунон

مهرگانش خجسته باد چنان

Кӯи хуҷастаи пай ва хуҷаста лақост

کو خجسته پی و خجسته لقاست

Кандарин меҳргони фаррухи пай

کاندرین مهرگان فرخ پی

Зу марои ним музей ним қабост

زو مرا نیم موزه نیم قباست