Тарки ман бар дили ман комрўои гашт ва равост

ترک من بر دل من کامروا گشت و رواست

Азҳмаҳи таркон чун тарки ман имрӯз куҷост

ازهمه ترکان چون ترک من امروز کجاست

Машк бо зулфи сиёҳаш на сиёҳаст ва на хуш

مشک با زلف سیاهش نه سیاهست و نه خوش

Сарв бо қади баландаш на баландаст ва на рост

سرو با قد بلندش نه بلندست و نه راست

Ҳамаи но?зидани он моҳ бадӣдор манаст

همه نازیدن آن ماه بدیدار منست

Ҳамаи кўшидни он тарки бмҳру бўФост

همه کوشیدن آن ترک بمهر و بوفاست

ӯ самани сина ва нӯшин лаб ва ширин суханаст

او سمن سینه و نوشین لب و شیرین سخنست

Муштарии оризу хуршеди рух ва Зуҳра лақост

مشتری عارض و خورشید رخ و زهره لقاست

Рӯй ӯро ман аз эзади бдъо хоста ам

روی او را من از ایزد بدعا خواسته ام

Ончунон рӯй зи эзади бдъо бояд хост

آنچنان روی ز ایزد بدعا باید خواست

Дили ман хости ҳаме бар каф ӯ додам дил

دل من خواست همی بر کف او دادم دل

Вари биҷои дил ҷон хоҳад , бидиҳам ки сазост

ور بجای دل جان خواهد، بدهم که سزاست

Андарин ишқи маро низ маломат макунед

اندرین عشق مرا نیز ملامت مکنید

Кин қазоӣаст бар ин сар ки надонам чаҳ қазост

کاین قضاییست بر این سر که ندانم چه قضاست

Мардумон гӯйанд ин дил шуда кист бирав

مردمان گویند این دل شده کیست برو

Ки зи ман дил шуда инанда ва андеша марост

که ز من دل شده این انده و اندیشه مراست

Дар дилами ҳечкасӣ дасти наёбади ббдӣ

در دلم هیچکسی دست نیابد ببدی

То дарави мадҳати фарзанди вазири алўзрост

تا درو مدحت فرزند وزیر الوزراست

Хоҷаи Сайиди ҳуҷҷоҷи алии бен алФзл

خواجه سید حجاج علی بن الفضل

Онкӣ аз бори худоёни ҷаҳон бе ҳамтост

آنکه از بار خدایان جهان بی همتاست

Рӯзи вшби дарга ӯ хона аҳл ҳунараст

روز وشب درگه او خانه اهل هنرست

Солу маи маҷлис ӯ маскан ва ҷой удабост

سال و مه مجلس او مسکن و جای ادباست

Бсхои мурдаи сад солаи ҳаме зинда кунад

بسخا مرده صد ساله همی زنده کند

Ин сахои мӯъҷиз исоаст ҳамоно на сахост

این سخا معجز عیسی است همانا نه سخاست

Ҳамчу бар шохи дарахтони асари боди баҳор

همچو بر شاخ درختان اثر باد بهار

Асрнъмт ӯ бар ҳама гетӣ пайдост

اثرنعمت او بر همه گیتی پیداست

Ҳамчунуи мо ҳама аз неъмат ӯ баҳра варем

همچنو ما همه از نعمت او بهره وریم

Пас чу некӯнигарӣ неъмат ӯ неъмати мост

پس چو نیکو نگری نعمت او نعمت ماست

Мардумӣ зинда бадавӣасту сахои зиндаи бадв

مردمی زنده بدویست و سخا زنده بدو

Вена ду чизаст ки ӯро бҷҳони ком ва ҳавост

وین دو چیزست که او را بجهان کام و هواست

Солу ма дар талаби неъмат ва ноз хадамаст

سال و مه در طلب نعمت و ناز خدمست

Рӯзу шаб дар сухани зоир ва тадбир атост

روز و شب در سخن زائر و تدبیر عطاست

Ҳамаи нозиднш аз дидани зуввор буд

همه نازیدنش از دیدن زوار بود

Вомиқаст ӯ бмсли гўӣӣ взоӣр узрост

وامق است او بمثل گوئی وزائر عذراست

Кеҳтариро бар ӯ хизмати ҷоҳ ва карамаст

کهتری را بر او خدمت جاه و کرمست

Хидматиро бар ӯ неъмат бисёр ҷазост

خدمتی را بر او نعمت بسیار جزاست

Хизмати фаррух ӯ бояд варзеди имрӯз

خدمت فرخ او باید ورزید امروز

Ҳар киро орзӯии неъмат ва ноз фардост

هر که را آرزوی نعمت و ناز فرداست

Мардро хизмати икрўзаҳи он борхдоӣ

مرد را خدمت یکروزه آن بارخدای

Гарчи мсрФи бўдўи муфрат , сад сола навост

گرچه مسرف بودو مفرط، صد ساله نواست

Меҳтарони сипаҳии ошиқи мҳрў дарманд

مهتران سپهی عاشق مهرو درمند

Бас дирамҳои дурустаст вбри ин қавли гўост

بس درمهای درستست وبر این قول گواست

Дил хоҷааст ки ҳаргизи нгроиди бадарам

دل خواجه است که هرگز نگراید بدرم

Дили хоҷа на длстӣ ки ҳамоно дарёст

دل خواجه نه دلستی که همانا دریاست

Аз паии арз нигаҳдоштану ҷоҳи ариз

از پی عرض نگهداشتن و جاه عریض

Хоста бар дил ӯ хортар аз хоку ҳсост

خواسته بر دل او خوارتر از خاک و حصاست

Чунки довар буд ӯ довари биғл ва ғашаст

چونکه داور بود او داور بیغل و غشست

Чунки ҳоким буд ӯ ҳоким бе рӯйу раёсат

چونکه حاکم بود او حاکم بی روی و ریاست

Зуъафоро баҳама ҳоле ёраст ва , худоӣ

ضعفا را بهمه حالی یارست و، خدای

Ёр онаст баҳри вақт ки ёр зуъафост

یار آنست بهر وقت که یار ضعفاست

Ҳам зи баҳри зуъафои моли худованди басо

هم ز بهر ضعفا مال خداوند بسا

БпзирФту биФзўд ва бароварду бкост

بپذیرفت و بیفزود و برآورد و بکاست

Нома ӣӣ кард сӯии хоҷаи Сайид ки бФзл

نامه یی کرد سوی خواجه سید که بفضل

Шуғли он кор кифоят кун , кон кор турост

شغل آن کار کفایت کن، کان کار تراست

Ҳам дили халқ нигаҳ дорад ва ҳам моли амир

هم دل خلق نگه دارد و هم مال امیر

Корфармои чунин дар ма офоқ куҷост

کارفرمای چنین در مه آفاق کجاست

Рамазон омаду девони мؤўнти бардошт

رمضان آمد و دیوان مؤونت برداشت

Халқро гуфт марои шодӣ аз айём шумост

خلق را گفت مرا شادی از ایام شماست

Мардумон акнӯн донанд ки чун бояд хуфт

مردمان اکنون دانند که چون باید خفت

Мардумон акнӯн донндкаҳ чун бояд хост

مردمان اکنون دانندکه چون باید خاست

Лои ҷурм бар тан ва бар ҷони амир аз ҳамаи халқ

لا جرم بر تن و بر جان امیر از همه خلق

Рӯз то рӯз ба некии з дигаргуна дуост

روز تا روز به نیکی ز دگرگونه دعاست

Гар касе гуяд кофитару комилтар азу

گر کسی گوید کافی تر و کامل تر ازو

Ҳеҷ меҳтар буд ин лафзи чунон дон ки хатост

هیچ مهتر بود این لفظ چنان دان که خطاست

Дар ҷаҳон бо назар ӯ на бломонд ва на ғам

در جهان با نظر او نه بلاماند و نه غم

Назари некӯӣ ӯ нафии ғам ва дафъ балост

نظر نیکوی او نفی غم و دفع بلاست

Аз ҳалимӣ чу заминаст ва ба родӣ чу фалак

از حلیمی چو زمینست و به رادی چو فلک

Аз тамомӣ чу ҷаҳонасту бпокӣ чу ҳавост

از تمامی چو جهانست و بپاکی چو هواست

То фалакҳоро давраст ва буруҷасту нуҷум

تا فلکها را دورست و بروجست و نجوم

То кавокибро сайраст ва фурӯғасту зёст

تا کواکب را سیرست و فروغست و ضیاست

То бсоли андари се моҳ буд фасли рабиъ

تا بسال اندر سه ماه بود فصل ربیع

На маи дигари сиФсту хриФсту штост

نه مه دیگر صیفست و خریفست و شتاست

Маҷлису пишгаҳ аз талъат ӯ фард мабод

مجلس و پیشگه از طلعت او فرد مباد

Ки азуи пишгаҳу маҷлис бо фар ва баҳост

که ازو پیشگه و مجلس با فر و بهاست

Шодмони боду насибаши зи ҷаҳони неъмату ноз

شادمان باد و نصیبش ز جهان نعمت و ناز

Неъмату нозии конро на завол ва на фаност

نعمت و نازی کانرا نه زوال و نه فناست

Дидани моҳи наву иди бадви фаррухи бод

دیدن ماه نو و عید بدو فرخ باد

Ки ҳумоюни пайу фаррухи рух ва фархунда лақост

که همایون پی و فرخ رخ و فرخنده لقاست